«Դեմքով ճանաչելի զոհվածի մարմինը թողնում են ամիսներով, հետո՝ ԴՆԹ-ով ճանաչում: Բազմիցս խնդրել ենք լուսանկարել դիակները, ուղղարկել քննչական, որ Ղարաբաղից մարդիկ չգան մորգերով փնտրեն: Խնդրել ենք կենտրոններ ստեղծել, մարդիկ գան լուսանկարները տեսնեն: Ես մի օրվա մեջ 106 մարմին եմ ուսումնասիրել, դա ահավոր հոգեվիճակ է, մարդ կարող է խելագարվել: Տվյալները գալիս են, մարդկանց չեն ասում, դեմքով ճանաչելի …

