ՏԱՐԱԿԱՐԾԻՔ. «Սասնա ծռերի» գործողություններն ապստամբությո՞ւն, թե՞ քաղաքական գործընթաց գեներացնելու փորձ. ՊՊԾ գնդի գրավումից մեկ տարի անց

2016 թվականի հուլիսի 17-ին իրենց «Սասնա ծռեր» կոչող զինված խմբավորումը գրավեց Ոստիկանության պարեկապահակային ծառայության գունդը: Խմբի 30-ից ավել անդամներ, բեռնատար մեքենայով կոտրելով ՊՊԾ գնդի դարպասները, ներս էին մտել, գրավել զորամասը և պատանդ պահել ոստիկանների, որոնց թվում էին նաև ՀՀ փոխոստիկանապետ Վարդան Եղիազարյանը և Երևանի փոխոստիկանապետ Վալերի Օսիպյանը:

Այնուհետև խումբը հայտարարեց, որ սկսել է զինված ապստամբություն՝ կոչ անելով ժողովրդին միանալ իրենց: Խմբավորման անդամները ներկայացրին քաղաքական պահանջներ՝ նախագահ Սերժ Սարգսյանի հրաժարական, ազատագրված տարածքների հանձնման բացառում, Հայաստանում բոլոր քաղաքական բանտարկյալների ազատ արձակում, անցումային կառավարության ձևավորում և այլն:

Չնայած այս պահանջներից որևէ մեկը իշխանությունները չկատարեցին, սակայն մոտ երկու շաբաթ գունդը գրավված պահելուց հետո խմբավորման անդամները վայր դրեցին զենքերը և հանձնվեցին իրավապահ մարմիններին:

Հիշեցնենք՝ ՊՊԾ գնդի գրավման հետևանքով զոհվեցին ոստիկանության գնդապետ Արթուր Վանոյանը, ոստիկանության զորքերի զինծառայող, ենթասպա Յուրի Տեփանոսյանը, գնդի գրավման օրը վիրավորում ստացավ նաև ոստիկանության ավագ ենթասպա Գագիկ Մկրտչյանը, որը մոտ մեկ ամիս անց հիվանդանոցում մահացավ:

Խմբի գրավման ընթացքում տարբեր աստիճանի հրազենային վիրավորումներ ստացան նաև «Սասնա ծռեր» խմբավորման մի քանի անդամներ: ՊՊԾ գնդի գրավման հետ կապված մինչ օրս էլ շարունակվում են բուռն քննարկումները. «Սասնա ծռեր» խմբավորման գործողությունը դասական առումով ապստամբությո՞ւն էր, թե՞ ոչ:

Թեմային շուրջ Factor.am-ը զրուցել է Միջազգային և անվտանգության հարցերի հայկական ինստիտուտի փորձագետ, սահմանադրագետ Արտաշես Խալաթյանի և փաստաբան Հարություն Բաղդասարյանի հետ:

Շողիկ Գալստյան