Ռուբեն Վարդանյանին թույլ չեն տվել դիմել Ադրբեջանի օմբուդսմենին. ընտանիքի հետ հեռախոսազանգն ընդհատվել է
Քաղաքականություն
16.03.2026 | 13:35
Արցախի նախկին պետնախարար Ռուբեն Վարդանյանի ընտանիքը հայտարարություն է տարածել՝ տեղեկացնելով, որ նրան թույլ չեն տվել դիմել Ադրբեջանի օմբուդսմենին։ Մասնավորապես, մարտի 13-ին ընտանիքի հետ հեռախոսազրույցի ժամանակ Ռուբեն Վարդանյանը փորձել է հրապարակային կոչով դիմել Ադրբեջանի օմբուդսմեն Սաբինա Ալիևային, բայց հեռախոսազրույցը հարկադրաբար ընդհատվել է։
Վարդանյանի ընտանիքը հրապարակել է Ադրբեջանի օմբուդսմեն Սաբինա Ալիևային ուղղված դիմումի ձայնագրությունը, որը նրան թույլ չեն տվել ավարտել։ Զանգի ընթացքում լսվում է, թե ինչպես են միջամտում և չեն թողնում, որ Վարդանյանը խոսի, իսկ վերջում զանգը կիսատ է մնում։
Հայտարարության համաձայն՝ Ռուբեն Վարդանյանը ստիպված է եղել դիմել այս քայլին, քանի որ նախորդ 10 օրերին օմբուդսմենի հետ փաստաբանի միջոցով, գրավոր դիմումներով և հեռախոսազանգերով կապ հաստատելու փորձերը որևէ արդյունք չեն տվել:
Դատավարություններն ավարտվել են մեկ ամիս առաջ, սակայն ո՛չ Ռուբենը, ո՛չ էլ մյուս հայ բանտարկյալներն իրենց պաշտոնական դատավճիռների տեքստերը որևէ լեզվով՝ ռուսերեն, հայերեն կամ ադրբեջաներեն, դեռ չեն ստացել: Նրանք չգիտեն, թե ինչ հոդվածներով են դատապարտվել, երբ կամ ուր են նրանց տեղափոխելու։
Վարդանյանի ընտանիքը խորապես մտահոգված է ստեղծված իրավիճակով: Նրա և մյուս հայ գերիների կացության մասին արժանահավատ տեղեկությունների բացակայությունը և Ադրբեջանում մարդու իրավունքների անկախ մեխանիզմների վերացումը, այդ թվում՝ երկրից Կարմիր Խաչի միջազգային կոմիտեի հեռացումը, բոլոր գերիներին զրկում է ինստիտուցիոնալ որևէ պաշտպանությունից։ Ընտանիքը նաև մտավախություն ունի, որ նույնիսկ կարճ հեռախոսազրույցները՝ կապի պահպանված միակ միջոցը, կարող են դադարեցվել։
Փետրվարի 17-ին Բաքվի զինվորական դատարանը հրապարակել էր Ռուբեն Վարդանյանի շինծու գործերով դատավճիռը. նա դատապարտվել է 20 տարվա ազատազրկման։
Վարդանյանը պատժի առաջին 10 տարին պետք է կրի բանտում, իսկ մնացած մասը՝ խիստ ռեժիմի բանտում։
Նշենք նաև, որ Բաքուն փակել է երկրում Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի գրասենյակը։ Այն միակ միջազգային կառույցն է, որի աշխատակիցներն այցելում էին Ադրբեջանում ապօրինի պահվող հայ գերիներին ու բանտարկյալներին, նաև կապ ապահովում նրանց ընտանիքների հետ։