Բեյրութի հայկական թաղամասերը չեն ռմբակոծվում, բայց մոտակա տարածքներում փախստականների հոծ բազմություն է կուտակվել

Բեյրութի հայկական թաղամասերը չեն ռմբակոծվում, բայց հայկական թաղամասերի մոտ փախստականների հոծ զանգվածներ են կուտակվել, այս մասին Factor.am-ի հետ զրույցում ասել է լիբանանահայ գործիչ Վարդան Խաչատուրեանը, ում հետ զրույցը ներկայացնում ենք ստորև․

– Ի՞նչ իրավիճակ է այժմ Բեյրութում։ Արդյո՞ք հայաբնակ թաղամասերը ենթարկվել են հարվածների։

– Բեյրութի ամեն համայնք ունի իր յուրահատուկ միջավայրը, բնակավայրը։ Կենտրոնական և արևմտյան Բեյրութը բնակեցված է բոլոր համայնքներով, մինչդեռ հարավային Բեյրութը՝ շիաներով, արևելյան Բեյրութը՝ քրիստոնեական համայնքներով, ներառյալ՝ հայաշատ Բուրջ Համուդ քաղաքը, իր հայկական թաղամասերով՝ Մարաշ, Արաքս, Արագած, Կիլիկիա, Ամանոս և այլն։ Արևելյան Բեյրութը, որը ճանչված է որպես քրիստոնեական շրջան, չի ռմբակոծվում, թեև շատ հստակ լսելի են ամենօրյա ռմբակոծությունների որոտները, օդային բուռն հարձակումները, անօդաչու թռչող սարքերի անդադար հետախուզական շրջագայությունները մեր գլխավերևում։

– Հայ համայնքի շրջանում կա՞ն զոհեր։

– Հաստատում եմ, որ չունենք որևէ հայ զոհ կամ զոհեր, բայց ունենք տեղացիների հոծ գաղթականներ, փախստականներ հայկական թաղամասերի մերձակայքում, խառնաշփոթ իրավիճակ է, վարձակալության համար բնակարաներ չկան, գնաճ է և այլն։

Հիմնականում ռմբակոծվում են Բեյրութի Հարավային արվարձանները, շիա համայնքի այն շրջանները, ուր «Հըզբոլլահ»-ի կենտրոններն են, «Անվտանգության գոտի» կոչվածը հայկական թաղամասերից 7-8 կմ հեռավորության վրա է։ Պատերազմի ողջ ծանրութունը հիմա հարավային Լիբանանի հողի վրա է ընթանում, այստեղ է, որ պիտի որոշվի Լիբանանի հետագա ճակատագիրը, եթե ոչ ողջ Միջին Արևելքի։ Ենթադրում եմ, որ սխալած չեմ լինի եթե նույնիսկ շեշտեմ, որ հարավային Լիբանանի պատերազմը երկարատև ու շատ կատաղի է լինելու։

– Երկրից հեռանալու, տարհանվելու մասին մտածո՞ւմ են հայ համայնքի ներկայացուցիչները։

– Լիբանանի Հայ համայնքի ներկայացուցիչները չունեն տարահանման որևէ միտում, ծրագիր չունի նաև Հայաստանի կառավարութունը, ըստ Լիբանանի ՀՀ դեսպանատան պաշտոնատարի։ Իհարկե, միշտ կա Հայաստան ներգաղթելու փափագ ու ցանկութուն մեր հայ հասարակության մեջ, ցավոք, սակայն մարդկանց մոտ միջոցները սահմանափակ են, երկրի տնտեսական ծանր պայմանների պատճառով, տեղական դրամատների կողմից մարդկանց ավանդների բռնագրավումների և այլնի հետ կապված։

– Հայկական դպրոցներում, Հայկազյան համալսարանում դասերը շարունակվում են, թե՞ դադարել են ստեղծված իրավիճակի ֆոնին։

– Ինչ վերաբերում է հայկական դպրոցներին, դասավանդումը շարունակվում է բնականոն, մինչդեռ Հայկազյան համալսարանի դասերն այս պահի դրությամբ միայն առցանց են իրականացվում։ Լիբանանը փոքր, բայց գեղեցիկ երկիր է, իր բարեխառն կլիմայով, տեսարժան ծովային և լեռնային վայրերով, ճանաչված որպես երբեմնի «Արևելքի Շվեյցարիա»։ Հուսով ենք այս մայրիների երկրում պատերազմի փոխարեն խաղաղություն կտիրի, սփյուռքահայության սիրտը համարվող այս երկրում՝ Լիբանանում։

Հարցազրույցը՝ Տաթև Ֆռանգյանի