Էրդողանի «շոկային թերապիան» թուրքերի համար շարունակվում է․ անդրադարձ

Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի «մեկ մարդու ռեժիմը» ​​պաշտոնապես վեց տարեկան է։ Վեց տարի Էրդողանը շարունակել է իր «շոկային թերապիան» առանց ընդհատումների։ Նախագահական ռեժիմի ամբողջ բնույթը պայմանավորված է մշտական ​​ցնցումներով, ամեն օր, ամեն պահ նա պետք է հասարակությանը ցավի չափաբաժին տա, կենտրոնացած պահի, գիտակցությունը բաց պահի ներթափանցման համար․ սա միակ գործող օրենքն է։ Այս մասին ասվում է Duvar-ի անդրադարձում։

Նշվում է, որ ֆինանսների նախարար Մեհմեթ Շիմշեքի տնտեսական ծրագիրը հանրության շրջանում կոչվում է «խելագարության փաթեթ»: Թուրքիայում առաջին անգամ բուռն թեմա է դարձել այն, որ խոշոր ընկերությունները, հատկապես՝ կառուցապատողներ, որոնք իրենց հրապարակային մրցույթներով հայտնվել են հասարակության գիտակցության մեջ, ոչ մի հարկ չեն վճարում։ Մարդկանց մեծ մասը չի հավատում գնաճի պաշտոնական ցուցանիշին, փախստականների թվին և այլն։ Այս ամենը տեղի է ունենում այն ​​պատճառով, որ հուլիսին նվազագույն աշխատավարձը չբարձրացվեց կյանքի թանկացման պատճառով, իսկ նվազագույն կենսաթոշակը կրճատվեց մինչև սովի շեմի մեկ երրորդը: Ամեն դեպքում, սա հասարակության երկու երրորդի օրակարգն ու մտահոգությունն է։

Ի՞նչ պետք է անի Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը նման իրավիճակում։ Հոդվածագիրը նշում է, որ կանադացի լրագրող և գրող Նաոմի Քլեյնը, որն իր «Շոկային դոկտրին» գրքում ուսումնասիրել է քաղաքական տնտեսությունը և քաղաքական փոփոխությունները՝ Չիլիի պետական ​​հեղաշրջումից մինչև Իրաքի պատերազմ, օգտագործում է «շոկային թերապիա» հասկացությունը: Գրքի ներածության մեջ նա կապում է «շոկային թերապիան» և Չիլիի հեղաշրջման ժամանակ խոշտանգումները: Դրանց նպատակը խոշտանգված մարմնի և մտքի միջև կապը խզելն է: Երբ մարմինը տառապում է, գիտակցության համար դժվար է հասկանալ, թե ինչ է կատարվում շուրջը։

Չիլիի գործը վերլուծելով՝ Քլեյնը մատնանշում է մի պարզ, բայց արդյունավետ բանաձև, որը կոչված է ստիպելու հասարակությանն ընդունել այն գործընթացը, որը հանգեցրել է հեղաշրջման՝ «Ստիպեք տնտեսությանը ճչալ»: Գոյություն ունի նաև «շոկային թերապիայի» հակադարձ տարբերակը․ ստիպում եք քաղաքական գործիչներին գոռալ, որպեսզի նրանք ընդունեն ներկայիս տնտեսական իրավիճակը:

Լրատվամիջոցը նշում է, որ Էրդողանը դրա ամենավառ օրինակներից մեկն է ցուցադրել 2018 թվականի ամառվա արժութային ճգնաժամում՝ իր նախագահական ռեժիմից երկու ամսից էլ պակաս ժամանակ անց։ Նա հանրահավաքի հրապարակներում ասել է․ «Եթե նրանք դոլար ունեն, մենք Ալլահ ունենք»:

Ռիզեի հանրահավաքում էլ նա երկար խոսել է Մանազկերտի ճակատամարտի մասին և նշել, որ նոր ազատագրական պատերազմ են սկսել։

«Չնայած Էրդողանը երկար ժամանակ իշխանության ղեկին է, սակայն նրա «մեկ մարդու ռեժիմը» ​​պաշտոնապես վեց տարեկան է։ Այս վեց տարիների ընթացքում տնտեսական խնդիրներն ու տուրբուլենտությունը երբեք չեն պակասել։ Եվ դրանք արագորեն վատանում են ժողովրդի համար։ Վեց տարի Էրդողանը շարունակել է իր «շոկային թերապիան» առանց ընդհատումների։ Հիմա դա կրկին կիրառվում է։ Հասարակության ամենազգայուն կետերից մեկի վրա հարձակումներից, ինչպիսին է կենդանիների սպանդը, մինչև Instagram-ի գրաքննությունը, Սահմանադրական դատարանի որոշումների չկատարումից մինչև ծայրահեղ ազգայնական «գայլի ողջույնի» նշանները, Հանիեի սպանությունը սգո արարողության վերածելը․․․ օգտագործվում է այն, ինչ առկա է տվյալ պահին»,- ասվում է հրապարակման մեջ։

Նշվում է, որ առայժմ այս օրակարգերը գերակշռում են հանրային գիտակցության մեջ։ Քանի դեռ հասարակությունը չի կարողանում կենտրոնանալ, չի կարող ժամանակ գտնել վեր նայելու և տեղի ունեցողի մասին մտածելու։

«2018 թվականին Էրդողանին հաջողվեց «դոլարային» թշնամի ստեղծել տնտեսության մեջ։ Բայց ի՞նչ պետք է ասի նա այսօր։ Էրդողանը նման է դատարկ թերթիկի. քանի որ չի կարող այս թղթի վրա գրել հասարակության իրական, ցավոտ խնդիրների լուծումները, ստիպված է ամեն օր ուրիշ բան գրել»,- եզրափակում է լրատվամիջոցը։

Էմմա Չոբանյան