Բեմից՝ խրամատ, կուլիսից՝ բլինդաժ․ երբ ծափահարությունների փոխարեն պայթում են արկերը. ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Երբ թատրոնի բեմը փոխարինվեց խրամատով, կուլիսը՝ բլինդաժով, խաղընկերները՝ ծառայակիցներով, իսկ ծափահարությունները՝ արկերի ձայներով, պարզ էր, որ վարագույրը վաղուց փակվել է՝ ներկայացման փոխարեն պատերազմ է:

Արամը 19 տարեկան էր, երբ սկսվեց 44-օրյան: Էջմիածնի «Մաչանենց» թատրոնի դերասանն արդեն մեկ տարուց ավելի ծառայում էր Մարտունիում․ 2020-ի սեպտեմբերի 27-ի առավոտյան դիրքի ավագ Արամին արթնացրել էր ծառայակիցներից մեկը, որը տարօրինակ ձայն էր լսել։ Սկզբում կարծել էին՝ մեքենա է մոտենում, հետո միայն նկատել հակառակորդի ինքնաթիռը:

Արամն ու ընկերները կռվել են Ջրականում, Հադրութում, Վարանդայում, վաշտի տղաներից շատերն են զոհվել: Արամը պատերազմի մասին շատ խոսել չի սիրում, բայց երբ հարցուփորձ ենք անում, հիշում է, թե ինչպես Ջրականում շուրջ 80 հոգով մահից հազիվ են պրծել: Ինքն ու կամավորական հայրը, որը պատերազմի երկրորդ օրվանից Արամի կողքին է եղել, տղաների հետ հայտնվել էին մի դիտակետում, որը թիրախավորվել էր ադրբեջանցիների կողմից: Երբ արդեն ամեն կողմից արկեր էին ընկնում, որոշում են զույգ-զույգ աննկատ դուրս գալ դիտակետից:

«Երբ դիտակետից դուրս եկանք, իջանք ներքև, հասանք ճանապարհին, քսան մետր անցանք՝ դիտակետը հօդս ցնդեց, երկու արկ ընկավ դիտակետի վրա։ Հետո ես ու հայրս ճանապարհով վազելով գնացինք-հասանք տղերքին, այնտեղ սպայական կազմը մեզ գտավ, միասին հաջողվեց իրավիճակից դուրս գալ»,- պատմում է Արամը։

Մի քանի օր անց վերադարձել են Մարտունի։ Հոկտեմբերի 28-ին նկատել են, որ ադրբեջանցիները պատրաստվում են թիկունքից գրոհել: Հակառակորդի գնդակը վնասել էր ձախ ուսագոտին, Արամին տեղափոխել էին Մարտունու հոսպիտալ, ապա՝ Ստեփանակերտ, դրանից հետո էլ՝ արդենԵրևան: Վնասվածքը պատճառ էր դարձել ժամանակից շուտ զորացրման: Բայց երբ անօդաչուների ձայները դեռ ականջներումդ են, ընկերներիդ դեմքերը՝ հիշողությանդ մեջ, իսկ զենքի ծանրությունը կարծես շարունակում ես զգալ ուսիդ, հասկանալի է, որ վերադարձն առօրյա կյանք հեշտ չի լինելու: Այդ առումով թատրոնն ուղղակի փրկություն էր:

«Ժամադրություն Հիսուսի հետ», «Սարիբեկը», «Թանկագին Ելենա Սերգեևնա», «Բարեկենդան», «Կիկոսի մահը». սրանք այն ներկայացումներից են, որոնցում ընդգրկված է Արամը:

Թատրոնում է արդեն տասը տարուց ավելի: Այս տարի Արամն ավարտում է ուսումը Շառլ Ազնավուրի անվան մշակույթի և արվեստի պետական քոլեջում և պատրաստվում է Թատերական ինստիտուտ ընդունվել, քննություններն առջևում են: Ասում է՝ հենց հոգևոր սնունդն է, որ իրեն դրդել է առաջ գնալ, շարունակել ապրել: Արամն այս բեմում ու պատերազմի դաշտում արդեն ստացել է իր «մկրտությունը»:

Մանրամասները՝ տեսանյութում։

Աննա Բաբաջանյան