Հասարակություն
25.11.2020 | 13:55Երբ ռազմական դրություն է մտցվում, այդ թվում՝ նաև սահմանափակումներ ենթադրող դրույթներ տեղեկությունների տարածման առումով, անհրաժեշտ է պատասխանել ավանդական մի քանի հարցերի՝ ո՞րն է սպառնալիքը, ինչպե՞ս եք պատրաստվում այդ սպառնալիքը չեզոքացնել, և արդյո՞ք այն միջոցները, որ պատրաստվում եք կիրառել, արդյունավետ աշխատելու են: «Ռազմական դրություն. սահմանափակ ազատությամբ ԶԼՄ-ներ» թեմայով քննարկման ժամանակ այս մասին ասաց Երևանի մամուլի ակումբի նախագահ Բորիս Նավասարդյանը:
«Սպառնալիքը ակնհայտ էր. պատերազմի ժամանակ ապատեղեկատվությունը կարող է և՛ խուճապ տարածել, և՛ անդրադառնալ ռազմաճակատում տեղի ունեցածի վրա: Այո՛, սահմանափակումներ և արգելափակող գործողություններ պետք է լինեին: Կարծում եմ՝ հիմնական ջանքերը պետք է ուղղված լինեին նրա վրա, որ արգելափակվեր կոնկրետ տեղեկությունների տարածումը, որոնք կարող էին վնաս հասցնել երկրի պետական անվտանգությանը և շահերին: Բայց այն միջոցառումները, որոնք ձեռնարկվել են, դրան միտված չէին:
Նույնիսկ հայկական դոմեյնում կային բազմաթիվ օգտատերեր, որոնք տարածում էին ցանկացած տեղեկություն ցանկացած բառապաշարով, պետական գաղտնիք պաունակող, խուճապ առաջացնող, բանակի գործողություններին վնասող և հասարակությանը ապատեղեկացնող: Սակայն չգիտեմ որևէ ակնհայտ դեպք, որ այդ կարգի տեղեկությունները արգելափակվել են, մինչդեռ բազմաթիվ հնարավորություններ կային արգելափակելու: Սակայն հարյուրավոր դեպքեր գիտենք, երբ բավականին անմեղ գրառումների համար Ֆեյսբուքյան օգտատերերի էջեր են արգելափակվել զուտ այն պատճառով, որ գալիս էին բողոքներ այդ գրառման վերաբերյալ: Արդյո՞ք մասնավոր անձանց բողոքներն ավելի արդյունավետ էին, քան պետական մարմինների դիմումը սոցիալական ցանցերի ադմինիստրացիային»,- նշեց Նավասարդյանը:
Նրա խոսքով՝ պետք է գործեր հատուկ ինստիտուտ, որը պետք է իրականացներ ռազմական գրաքննություն, սակայն մեզ մոտ այդպիսի մարմիններ չեն ստեղծվել:
Բորիս Նավասարդյանը նաև ընդգծեց, որ չի բացառվում, որ ոստիկանությունը հրահանգներ էր ստանում` ում դեմ վարույթ սկսի, ում պատասխանատվության ենթարկի. «Դա պետության կողմից ոչ պատշաճ գործողություն էր»:
Մանրամասները՝ տեսանյութում:
