Հայաստանի «պարտադրված բարեկամը», փոքր երկրների ցավալի կորուստներն ու մոբիլիզացիոն տնտեսությունը. ապաքաղաքական զրույց Բագրատ Ասատրյանի հետ․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Factor TV-ի A-politic հաղորդաշարի հյուրն է տնտեսագետ Բագրատ Ասատրյանը: Նրա համոզմամբ՝ պատերազմական վիճակում իշխանությունը պարտավոր է անցկացնել մոբիլիզացիոն միջոցառումներ, նաև՝ տնտեսության մեջ: Այստեղ, սակայն, պետք է դրսևորել որոշակի զգուշավորություն. անվտանգությունը, իհարկե, համընդհանուր բարիք է, բայց եթե տնտեսությանը, գործարարներին երկար ժամանակ պարտադրվեն իրենց համար ոչ ձեռնտու լուծումներ, կվերանա նյութական բարիքներ ստեղծելու մոտիվացիան, իսկ դա, ի վերջո, կանդրադառնա նաև անվտանգության վրա:

Հաղորդման հյուրը հիշեցնում է, որ Խորհրդային միությունը, որպես տոտալիտար պետություն, մշտապես գտնվում էր մոբիլիզացիոն վիճակում: Նման ռեժիմների դեպքում դա հեշտ է, քանի որ մոբիլիզացիան այդ դեպքում հիմնված է կարծր պարտադրանքի վրա: Ազատական քաղաքականության, ազատ շուկայի պայմաններում նման ծրագիրը կյանքի կոչելը շատ ավելի դժվար է, անհրաժեշտ է բացատրական աշխատանք տանել հասարակության հետ: Այդ առումով Չինաստանի կամ անգամ Ճապոնիայի հետ Հայաստանի համեմատությունը Բագրատ Ասատրյանն անտեղի է համարում՝ մշակույթների հսկայական տարբերությունների պատճառով:

Մեկնաբանելով այն պնդումները, որ գլոբալիզացիայի գործընթացը 2020 թվականին ավարտվել է, և այժմ պատժամիջոցների ու առևտրային պատերազմների դարաշրջան է, տնտեսագետը նշում է, որ մարդկության պատմության մեջ լինում են ինտեգրացիայի և ապաինտեգրացիայի ժամանակաշրջաններ, և այժմ մենք ապրում ենք վերջինիս պայմաններում: Խնդիրն այն է, սակայն, որ անկման շրջանում մեծ տերությունները, թեև ուժեղ հարվածներ են ստանում, սակայն տարիների ընթացքում կարողանում են վերականգնել վնասները: Այնինչ, փոքր պետությունների համար այդ հարվածները կարող են կործանարար լինել:

Մանրամասները՝ տեսանյութում: