Կալանքը բացառիկ խափանման միջոց է և խիստ անհրաժեշտ դեպքերում է կիրառվում․ Սրբուհի Գալյան․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Արդարադատության նախարար Սրբուհի Գալյանը լրագրողների հետ ճեպազրույցում անդրադարձավ դատավորների նկատմամբ հարուցվող կարգապահական վարույթներին, կալանքի որպես խափանման միջոցի կիրառման պրակտիկային, հիվանդությունների և կալանքի անհամատեղելիության նոր կարգավորումներին, ինչպես նաև ՌԴ-ից նախկին պաշտոնյաների արտահանձնման հարցերին։

Լրագրողի հարցին՝ արդյոք Արշակ եպիսկոպոս Խաչատրյանի գործը քննող դատավոր Գևորգ Մանուկյանի նկատմամբ կարգապահական վարույթ հարուցելը չի խոչընդոտում դատական իշխանության անկախությանը, նախարարը պատասխանեց, որ հարցադրումն ի սկզբանե սխալ է։

«Մենք դատավորների հետ կապված կարգապահական վարույթներ չենք հարուցում այն պատճառով, որ նրանք քննում են ինչ-որ մեկի գործը։ Տվյալ դատավորի նկատմամբ վարույթը հարուցվել է ինքնաբացարկ հայտնելու հիմքով՝ արդարադատություն իրականացնելուց խուսափելու համար»,- նշեց նա։

Գալյանը շեշտեց, որ նույն հիմքով վարույթներ են նախաձեռնվել նաև այլ դատավորների նկատմամբ, որոնք որևէ առնչություն չունեն հոգևորականների կամ քաղաքական հնչեղություն ունեցող գործերի հետ․ «Խնդիրը եկեղեցականները կամ կոնկրետ գործերը չեն, խնդիրը դատավորի վարքագիծն է։ Արդարադատության նախարարությունը հետևողական է լինելու արդարադատությունից խուսափող անձանց պատասխանատվության կանչելու հարցում, իսկ որոշողը Բարձրագույն դատական խորհուրդն է»։

Անդրադառնալով կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու քննադատություններին՝ նախարարը նշեց, որ նախարարությունը կալանք ընտրող կամ միջնորդող մարմին չէ, սակայն շահագրգռված է, որպեսզի այն կիրառվի բացառիկ դեպքերում, քանի որ ՔԿՀ-ների տեղերն անսահմանափակ չեն։

«Կառավարության 825-Ն որոշումը, որը սահմանում է պատժի կամ կալանքի հետ անհամատեղելի ծանր հիվանդությունների ցանկը, Առողջապահության նախարարության հետ համատեղ վերանայվում է։ Շուտով կընդունվի նոր որոշում, որը մեխանիզմն ավելի ճկուն կդարձնի։ ՔԿՀ-ների բժշկական սպասարկումը վաղուց առանձնացվել է Արդարադատության նախարարությունից և հանձնվել Առողջապահության նախարարությանը («Քրեակատարողական բժշկության կենտրոն» ՊՈԱԿ)։ Ոլորտում առկա է ակնհայտ առաջընթաց՝ դեղորայքային ապահովման, արագ արձագանքման և հիվանդանոցային պայմանների բարելավման մասով»։

Հարցին, թե արդյոք կալանքը շարունակում է մնալ հիմնական միջոց՝ հաշվի առնելով նախկինում ՄԻՊ-ի ահազանգն այն մասին, որ կալանավորների թիվը հավասարվել էր դատապարտյալներին, Սրբուհի Գալյանը հակադարձեց՝ վիճակագրական տվյալներ ներկայացնելով․ «Միայն տնային կալանքի և վարչական վերահսկողության տակ գտնվող անձանց թիվն այս պահին անցնում է 3000-ը։ Դրան գումարվում են նաև գրավն ու չհեռանալու մասին ստորագրությունը, ինչը փաստում է, որ ազատազրկման հետ չկապված միջոցներն անհամեմատ ավելի շատ են կիրառվում։ Եթե նախկինում շուրջ 5 տարի շարունակ կալանավորվածների և դատապարտյալների թիվը հավասար էր, ապա նախորդ և ընթացիկ տարում դատապարտյալների թիվը մի քանի հարյուրով գերազանցում է կալանավորներին»։

Մանրամասները՝ տեսանյութում։

Ռոզա Վարդանյան