Կռիվ է գնում ավտորիտարիզմի և ժողովրդավարության մեջ․ ՌԴ-ն չի՛ ուզում ՀՀ-ն դեմոկրատ լինի՝ պիտի կողմնորոշվենք․ Էդգար Խաչատրյան․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Factor TV–ի հարցազրույցը «Խաղաղության երկխոսություն» հասարակական կազմակերպության ղեկավար, իրավապաշտպան Էդգար Խաչատրյանի հետ

-Խոսելու ենք պատերազմի և խաղաղության թեմայից, նաև ժողովրդավարության և անվտանգության կեղծ հակադրումից: Հիշեցնեմ՝ Հայաստանում ժողովրդավարական ինստիտուտների մասին ԵԽԽՎ վերջին բանաձևում նշվում է, որ 2018 թվականից ի վեր Հայաստանում տեղի է ունեցել ժողովրդավարության զարգացում, բարձր է գնահատվում, որ չնայած հետպատերազմական իրավիճակին՝ արտահերթ ընտրությունները ժողովրդավարական էին, և արդյունքում ընդդիմությունը գնաց խորհրդարան: Դուք ի՞նչ կարող եք ասել՝ ի՞նչն է այսօր Հայաստանում խանգարում ժողովրդավարական կարգին:

-Շատ եմ կարևորում ԵԽԽՎ բանաձևը: Այդ բանաձևը պետք է դիտարկենք մի քանի հարթության մեջ: Առաջին հարթություն՝  շատ ողջունելի է և ուրախացնում է այն, որ ԵԽԽՎ-ում Հայաստանի Հանրապետությունը համարում են ժողովրդավար երկրների ակումբի անդամ, ինչը շատ դրական է, և կարծում եմ՝ ԵԽԽՎ այս քայլը պետք է խրախուսի մեր իշխանություններին՝ ավելի շատ ջանքեր գործադրել երկրում ժողովրդավարական իստիտուտները զարգացնելու ուղղությամբ: Մյուս կողմից՝ ակնհայտ է, որ 2018թ. գործընթացների ժամանակ այն հույսերը, որն ունեինք ժողովրդավարության առումով, չեն արդարանում․ մենք գրանցում ենք ժողովրդավարության ինդեքսի նվազում: Այսինքն, մի կողմից՝ պետք է ուրախ լինենք, որ ճանաչվում է Հայաստանի ժողովրդավարության փաստը, մյուս կողմից՝ ժողովրդավարությունն ամրապնդելու ուղղությամբ դեռ շատ-շատ անելիք ունենք:

-Պարո՛ն Խաչատրյան, հատկապես պատերազմից հետո որոշ ուժեր ծայրահեղական քայլեր էին ձեռնարկում, փողոցներ փակում, թիրախավորում էին ժողովրդավարությունը՝ այն որպես պատերազմի պատճառ համարելով: Ձեր ձևակերպմամբ՝ ովքե՞ր են Հայաստանի դեռևս թույլ, կայացման կարիք ունեցող ժողովրդավարության թշնամիները: Ո՞ր ուժերին է ձեռնտու, որ Հայաստանը չլինի ժողովրդավարական պետություն, այլ լինի տարածք, որտեղ ժողովուրդը չունի ձայնի իրավունք և այլն:

-Ես չէի ուզենա հարցը դիտարկել պարզունակ հարթության մեջ։ Իրականում ակնհայտ է, որ հետխորհրդային տարածաշրջանում, որի վերահսկողությունը փորձում է պահել Ռուսաստանը՝ գործադրելով բոլոր հնարավոր և անհնարին ջանքերը, շատ քիչ երկրներ են փորձել պահպանել ժողովրդավարությունը: Ժողովրդավարությունը պահպանելը շատ դեպքերում մեծ արժեք է ունեցել:

-Նկատի ունեք, որ մեծ գի՞ն են վճարել դրա դիմաց:

-Այո՛, այդ վճարած գինը, օրինակ, Վրաստանի համար եղել է Հարավային Օսիան, Աբխազիան, Ուկրաինայի համար՝ Ղրիմը, հիմա Դոնբասի մասին է խոսվում, այսինքն՝ եթե փորձենք մաթեմատիկական հավասարման մեջ նայել, ակնհայտ է, որ Ռուսաստանի իշխանությունները շահագրգռված չեն, որ հետխորհրդային տարածաշրջանի երկրներում հաղթեն ժողովրդավարությունը և ժողովրդավարական արժեքները:

-Ասացիք՝ շահագրգռված չեն, բայց դա մեղմ է ասված. ԱՊՀ ԱԱԾ տնօրենների հավաքում Պուտինը, նրա ենթականերն ասում էին, որ պայքարելու են ժողովրդավարության դեմ:

-Այո՛: Ուստի այդ երկրներում 5-րդ շարասյուն կոչվածները, որոնք վայելում են ռուսական իշխանությունների աջակցությունը, ակնհայտորեն բոլոր ջանքերը գործադրում են՝ ժողովրդավարական արժեքների, մարդու իրավունքների արժեզրկման համար:

Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում:

Ռոբերտ Անանյան