Հայկական ուժերը ցավով են ընդունում պարտությունը ԼՂ-ում՝ կասկածելով, որ խաղաղությունը երկար կտևի․ The Washington Post-ի անդրադարձը

Հայ զինվորների համար Լեռնային Ղարաբաղի պատերազմում տարածքային կորուստներն այնքան դառն են, որ ոմանք ասում են՝ նախընտրում են շարունակել կռիվը։ Այս մասին գրում է ամերիկյան The Washington Post պարբերականը։

Հոդվածում նշվում է, որ Մոսկվայի միջնորդությամբ ձեռք բերված եռակողմ  համաձայնության առնչությամբ Հայաստանում ու ԼՂ-ի էթնիկ հայերի շրջանում հարցեր են բարձրացնում՝ արդյո՞ք այն կարող է կայանալ։ Հոդվածագիրը շեշտում է նաև, որ ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինն ուրբաթ «զգուշացրել է Հայաստանին, որ զինադադարի այլընտրանքը կլինի մեկ այլ ինքնասպանական պատերազմը»։

Պարբերականը գրում է, որ ԼՂ-ում զոհվածներից շատերը ժամկետային զինծառայողներ են՝ երեխաներից մի փոքր մեծ, մյուսներն էլ կամավորներ են՝ Հայաստանից և Սփյուռքից, որոնք թողել են իրենց կյանքն ու աշխատանքը՝ պատերազմին մասնակցելու համար։

«Այսօր փրկարարները մի ողջ մարդու են գտել»,- The Washington Post-ի հետ զրույցում ասել է Սանկտ Պետերբուրգից ժամանած 40-ամյա հայ զինծառայողը, որը 5 օր անցկացրել է Շուշիի մոտակա գյուղի մարտերում:

Նա պատմել է, որ հայ մարտիկները դիմացել են այնքան, ինչքան կարողացել են, սակայն Ադրբեջանը գերազանցել է սպառազինությամբ, որը մարտի դաշտում առավելություն է ունեցել հարվածային անօդաչուների տեսքով՝ ձեռք բերված  դաշնակից Թուրքիայից ու մյուսներից։

«Նրանք հարվածեցին մեր տրանսպորտին և շրջապատեցին երեք տարբեր հատվածներում։ Ահա ինչպես նրանք կարողացան գնալ ու վերցնել Շուշին։ Մենք իրար շատ մոտ էինք, ես սպանեցի մի ադրբեջանցի զինվորի 15 մետր հեռավորության վրա»,- պատմել է հայ զինվորը անանունության սկզբունքով։

48-ամյա Սեյրան Կարապետյանն էլ պարբերականին ասել է, որ եթե իր կամքով լիներ, հրադադար չէր լինի, կպայքարեին մինչև վերջ ու կհաղթեին։

«Բայց շատ վիրավորներ կային։ Մենք կիրճից շատ զոհերի ու վիրավորների դուրս բերեցինք։ Իհարկե, պատերազմ կլինի նորից, ավելի շուտ, քան կարծում եք, և ես կվերադառնամ։ Իմ մահը կլինի հայ ժողովրդի համար»,- ասել է նա։

WP-ն անդրադարձել է նաև Քարվաճառի շրջանին, որը Լեռնային Ղարաբաղի հարակից ազատագրված 7 շրջաններից մեկն է և հիմա անցնում է ադրբեջանցիների վերահսկողության տակ։

«Ես տանիք եմ դրել ու վերանորոգել տունս, որ ադրբեջանցիները վայելեն։ Ավելի լավ է ոչնչացնեմ, քան թողնեմ նրանց»,- ասել է 35-ամյա Հովսեփը։

47-ամյա Ալինա Օհանյանն էլ պատմել է, որ իր ամուսինը ռուս խաղաղապահներին առաջարկել է մնալ իրենց տանը, որը գտնվում է Դադիվանքի մոտակայքում։

«Ամուսինք նույնիսկ հարցրեց՝ կարո՞ղ է միանալ իրենց գնդին՝ այստեղ ապրելու համար։ Նա ասաց, որ նրանք կարող են պահել տունն ու ապրել, բայց եթե ադրբեջանցի է ապրելու, պիտի այրի»,- ասել է կինը։

Պավել Մանուկյանն էլ լրագրողին ասել է՝ շատերը հավատում են, որ մի օր կվերադառնան։ «Հրադադարի ռեժիմն այս ձևով չի պահպանվի, երկար չի տևի։ Մենք տասնամյակներով ենք կռվել ու կշարունակենք կռվել։ Հնարավոր է՝ ոչ այսօր, բայց վաղը»,- ասել է նա։

Էմմա Չոբանյան