Քաղաքականություն
19.04.2025 | 20:00Արցախցիների ու Հայաստանի այլ տարածաշրջանների միջև տարբերությունները մշակութային և ազգագրական առումներով աննշան են, հիմնական տարբերությունների պատճառը խորհրդային շրջանն է, նշում է ազգագրագետ Հրանուշ Խառատյանը:
Ըստ Խառատյանի՝ փախստականների նկատմամբ տարբեր բացասական մոտեցումները բնորոշ են եղել դեռ 1988-ից փախստականների ալիքի նկատմամբ թե’ Հայաստանում, թե’ Ադրբեջանում, թե’ Վրաստանում, նույնը վերաբերվում է Արցախից 2020 և 2023 թ. տեղափոխված բնակչությանը:
Ըստ Խառատյանի` Հայաստանի բնակչության ծանր սոցիալական կացությունը վերջին 35 տարիներին, ինչպես նաև ծագումով արցախցի նախագահների փաստը բերել է նրան, որ սոցիալական խնդիրները նույնականացրել են արցախցիների հետ և իշխանությունների դեմ դժգոհության տրամադրությունները տարածել արցախցիների դեմ:
Արցախցիների շրջանում նույն գործոնը ստեղծել է ընկալում, որ նախկին՝ արցախցի իշխանությունների ժամանակ ամեն ինչ լավ էր, իսկ հետո՝ իրենք կորցրին Արցախը:
Վերադառնա;ով խորհրդային շրջանի քաղաքականությանը՝ ազգագրագետը նշում է, որ խորհրդային տարիներին բռնաճնշումները արցախցիների նկատմամբ տարբեր տեսք ունեին՝ պատմության և մշակութային ժառանգության աղավաղում, բռնաճնշումներ ու արտաքսում, ժողովրդագրական պատկերի փոփոխություն:
Թեև փախստականների հետ առնչվող հարցերը ընդհանուր են բոլոր հասարակություններում, Հայաստանի յուրահատկությունը այն է, որ փախստականները եղել են միշտ, նշում է ազգագրագետը:
