Արատավոր երևույթների նկատմամբ թավշյա վերաբերմունք չէր կարելի ցուցաբերել. Կարինե Խոդիկյան

Factor.am-ի զրուցակիցը դրամատուրգ, արձակագիր Կարինե Խոդիկյանն է: Նա անդրադարձել է վերջին շրջանում մեր երկրում գրանցված բռնության դեպքերին և դրանց պատճառներին:

-Տիկի՛ն   Խոդիկյան, վերջին շրջանում բռնության դեպքերի ականատես եղանք. Գավառում դաժան դեպք եղավ, գրանցվեցին սպանություններ, Նորատուս գյուղում քրեական ենթամշակույթ կրող խմբավորումներ ի հայտ եկան, բանը հասավ նույնիսկ նրան, որ Նորատուսը սկսեցին անվանել «հայկական Սիցիլիա»: Հետո արդեն ԱԺ փոխնախագահ  Ալեն Սիմոնյանի և  «Ադեկվադի» հիմնադիրներից Արթուր Դանիելյանի միջև ծեծկռտուք տեղի ունեցավ: Ի՞նչ եք կարծում որտեղի՞ց է գալիս այս ագրեսիան,  սա ինչի՞ հետևանք է:

-Ես գոնե ինձ համար ունեմ պարզ պատասխանը՝ հեղափոխությունից հետո  ամենակարճ ժամկետում պետք է տրվեր քաղաքական գնահատական նախկին վարչակարգին: Ասում են՝ դե առանձին հայտարարություններ եղել են, ինչ-որ պատգամավորներ  ասել են… Ոչ, պարզապես հեղափոխության  ալիքի վրա եկած իշխանությունը պետք է գնահատական տար նախկին վարչակարգի հոռի բարքերին: Երբ հեղափոխական ալիքն իր բարձրակետին էր, պետք է լինեին նաև համապատասխան իրավական կարգավորումներ և գնահատականներ:  Դա չարվեց, հիմա մենք քաղում ենք  դրա դառը պտուղները: Ի դեպ, ասեմ՝ վերջին երկու տարում ոչ թե  իրեն ընդդիմություն հորջորջող խումբը, որի կենսագրությունը կապված է նախկին վարչակարգի հետ, այլ տարիներ շարունակ  երկիրը երկիր դարձնելու համար պայքարողները միաբերան ասում են այն, ինչ ես եմ հիմա ասում:

-Իմքայլականները հիշեցրին, որ Գավառում տեղի ունեցած սահմռկեցուցիչ հանցագործությունը տասնամյակներով արմատավորված քրեական ենթամշակույթի դրսևորումն է, որը պետք է պատժվի օրենքի ողջ խստությամբ։ Համաձա՞յն եք:

-Խնդրում եմ «մշակույթ» բառը «քրեական»-ի կողքին չդնենք և ձերբազատվենք «քրեական ենթամշակույթ» ձևակերպումից: Մշակույթն առանց այդ էլ մեր իրականության մեջ  վաղուց բոլոր առումներով լուսանցքային է դարձել: Ես «քրեական ենթաերևույթ» ձևակերպմանն եմ կողմ: Ինչ վերաբերում է անհրաժեշտ իրավական կարգավորումներին, կարող եմ այսպես ասել՝ շատ օրենքներ կարելի է մշակել, բայց եթե  քո դատաիրավական համակարգի զգալի մասը կոռումպացված է և տարբեր թելերով կապված է նախկին վարչակարգի հետ, տասը նման օրենք էլ մշակես և ընդունես,  արդյունք չես ունենա:

Բացի այդ՝ մեր հեռուստաեթերը ողողված է քրեական ենթաերևույթի, ենթատեսակի ներկայացուցիչների «փիարով». գողը, խուժանը  իր վարքուբարքով, ժարգոնով, կեղտոտ, փնթի դեմքով եկավ-բարձրացավ մեր էկրաններ: Այստեղից ամեն բան սկսվեց: Հայաստանցին տեսնում էր, որ քրեական հարուստ անցյալով մեկը հանկարծ պաշտոն էր ստանում, միլիոնատեր էր դառնում, մարդկանց էր իշխում…

-Ի՞նչ նախապայմաններ են հարկավոր, որպեսզի հասարակությունը հակված չլինի բռնության, փոխարենը նախընտրի խնդրի լուծման քաղաքակիրթ տարբերակները:

-Օրենքի գերակայություն է հարկավոր: Մենք բաց ձեռքերով ընդունեցինք թավշյա հեղափոխությունը, քանի որ բոլորիս մտապատկերում  դաջված էին Մարտի 1-ի դեպքերը: Բայց թավշյա հեղափոխությունից հետո արատավոր երևույթների նկատմամբ թավշյա վերաբերմունք չէր կարելի ցուցաբերել: Թավշյա հեղափոխությունն առաջին փուլն էր, երկրորդը՝ պատասխանատվությունն էր  այդ հեղափոխության նկատմամբ: Իսկ մենք,  ցավոք սրտի, այսօր կոտրած տաշտակի առաջ ենք կանգնել: Ղեկավարության ամեն մի քայլ նախկիններից շատերը յուրովի են մեկնաբանում, այնինչ, այսօր նրանք այդ մեկնաբանությունները պետք է անեին ճաղերի ետևից:

Աննա Բաբաջանյան