«Տնտեսությունը զարգանում է նախկինների օրոք կատարված ներդրումների հաշվին». Խոսրով Հարությունյան. ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Factor.am-ի հարցազրույցը ՀՀ նախկին վարչապետ, ԱԺ նախկին նախագահ Խոսրով Հարությունյանի հետ

-Պարո՛ն Հարությունյան, այսօր խորհրդարանում բավարար ձայներ չհավաքեց ԱԺ նախագահի՝ Անվտանգության խորհրդի աշխատանքներին օրենքի ուժով մասնակցելու նախագիծը և, փաստորեն, մերժվեց։ Ըստ Ձեզ՝ պե՞տք է ԱԺ նախագահը դառնա Անվտանգության խորհրդի անդամ։

-Ես ժամանակին, երբ նախկինների օրոք քննարկում էին ԱԱԽ մասին օրենքը, համառորեն պնդում էի, որ այդ խորհրդի նիստերին մասնակցելու իրավունք աներկբա պետք է ունենան ՀՀ նախագահն ու ԱԺ նախագահը։ Նրանք թեպետ ուղղակիորեն անվտանգության հարցերի համար պատասխանատվություն չեն կրում, սակայն համաձայնվեք, որ արտակարգ դրություն և ռազմական դրություն հայտարարելու պարագայում խորհրդարանն ուղղակի մասնակցում է։ Երկրորդ՝ ես չեմ կարծում, որ երկրի բարձրագույն ղեկավարության մի մասը կարող է օտարված լինել անվտանգության խնդիրներից, անկախ նրանից՝ մասնակցո՞ւմ են որոշումների կայացմանը։ Եթե հիշողությունս չի դավաճանում, օրենսդրական նախաձեռնություն կար, որ ԱԺ նախագահը և ՀՀ նախագահը մասնակցեն ԱԱԽ նիստերին, ընդ որում՝ նրանք նախօրոք տեղեկանային քննարկվող հարցերից և իրենց մասնակցության վերաբերյալ որոշումն իրենք կայացնեին։ Օրինակ՝ մեր ԱԺ նախագահը միջխորհրդարանական շփումների շրջանակում տարբեր պետությունների իր կոլեգաների հետ հանդիպելու ժամանակ, միգուցե, պարագաների բերումով կանգնի խնդիրների առաջ՝ կապված անվտանգության հարցերի հետ, և այդ հարցերում չունենա ինֆորմացվածության այնպիսի մակարդակ, որ ձևավորի սեփական մոտեցում և արձագանքի կոլեգաների հարցադրումներին: Դա թույլատրելի չէ։

-Բայց այն, որ ԱԽ նիստը ղեկավարում է վարչապետը, դիսկոմֆորտի խնդիր չի՞ առաջացնում ԱԺ նախագահի համար:

-Եթե դիսկոմֆորտի հարց է, արդյո՞ք դիսկոմֆորտ չէ, երբ ԱԺ նիստերին մասնակցում է վարչապետը և պատասխանում հարցերին։ Այստեղ հարցն այլ է՝ արդյո՞ք երկրի բարձրագույն ղեկավարների մի մասը պետք է տեղեկացված լինի անվտանգության խնդիրներին, ես ասում եմ՝ այո՛: Կարո՞ղ են նրանք մասնակցություն ունենալ այդ խնդիրների քննարկմանը, ասում եմ՝ այո՛: Կարո՞ղ են մասնակցել որոշումների կայացմանը, ասում եմ՝ ո՛չ։

-Պարո՛ն Հարությունյան, խորհրդարանն սկսում է 2020 թվականի բյուջեի քննարկումը։ Այն 700 միլիոն դոլարով ավելի է նախորդ տարվա բյուջեից։ Ըստ Ձեզ՝ հեղափոխակա՞ն է այս բյուջեն կամ կարո՞ղ էր լինել այդպիսին։

-Ձեր հարցի պատասխանը վարչապետն է տվել, ինքն է բյուջեն որակել պահպանողական, ոչ հեղափոխական։ Եվ ինքն անկեղծ է այս գնահատականի մեջ։ Որովհետև որևէ պարագայում, եթե դուք նախընթաց շրջանում ունեք կամ կանխատեսում եք 6.3 տոկոս համախառն ներքին արդյունքի աճ, կանխատեսում եք հարկային եկամուտների տպավորիչ աճ և այդ պայմաններում կանխատեսել 4.9 տոկոս տնտեսական աճ, որևէ պարագայում չի կարող բյուջեն լինել հեղափոխական: Իսկ ինչո՞ւ է պահպանողական։ Այս հարցը փորձում է շրջանցել։ Ընթացիկ տարվա բյուջետային եկամուտների տպավորիչ աճը խոսում է հարկային վարչարարության ոլորտում բավականին լուրջ բարեփոխումների մասին: Դրանք սկսվել են դեռ վաղուց, անցյալից։ Ինձ մտահոգում է այն փաստը, որ մեր կառավարիչները փորձում են շրջանցել, թե ինչու չի հաջողվում։

-Վարչապետն ասում է, որ տնտեսական հեղափոխությունը ընթացքի մեջ է, ի՞նչը նկատի ունի։

-Վերջին հաշվով շատ բան կարելի է ասել, փաստն այն է, որ տնտեսության թռիչքաձև զարգացում չարձանագրեցինք։ Չէինք էլ կարող արձանագրել։ Տնտեսությունն իներցիոն համակարգ է։ Ինչու՞ է վարչապետն ասում պահպանողական։ Նախորդ բյուջեն ասում էր իներցիոն։ Որովհետև տնտեսությունը նախկին իշխանությունների օրոք կատարված ներդրումների հաշվին է զարգանում։

-Այսօր էլ։

-Այսօր էլ։ Որովհետև եթե այսօր ներդրում կատարեն, դրա արդյունքը երկու երեք ամսից չեք տեսնի։ Դա կտեսնեք երկու տարի, երեք տարի հետո։

Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում:

Մհեր Արշակյան