Տոնին դեմ չեմ, բայց կարող է մի օր պսպղուն լույսերի տակ ավտոմատով թուրքեր տեսնենք. Էդգար Բաղդասարյան․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

«Ես վստահ էի, որ 2020-ից հետո մենք կկարողանայինք վերագնահատել ինչ-որ բաներ, ախտորոշում դնել մեզ վրա, բայց արի ու տես, որ դա չեղավ. կարծես` ոչինչ չի եղել, թաղեցինք 5000 հոգու ու գնացինք առաջ: Եթե ինքներս մեր ախտորոշումը չտանք, պետությունը կկորցնենք, բայց ես տեսնում եմ դա անելու ցանկության գիտակցված բացակայություն: Սա լյումպենների իշխանություն է, որն ուզում է ամեն կերպ վերարտադրվել»,- Factor TV-ի հետ զրույցում նման տեսակետ է հայտնում կինոռեժիսոր Էդգար Բաղդասարյանը:

Երբ ասում են` հարկավոր է ուղղել ողնաշարն ու շարժվել առաջ, մեր զրուցակիցը դա համարում է կենացային մակարդակին կեղծ խոսակցություն. «Պետք է քրեորեն արգելել պաթոսը, պատրիոտ, հայրենասեր «աշխատողներին». այդպիսի մարդիկ կան, որոնք հայրենասիրությունն իրենց համար դարձրել են «մասնագիտություն»: Պետք է վերջ տալ «ուռա-պատրիոտիզմին, կենացներին ու լծվել գործի: Դրսի տոնական տրամադրությանը ես դեմ չեմ, բայց կարող է մի օր պտտվենք, տեսնենք, որ այդ պսպղան լույսերի տակ ավտոմատով թուրքեր են կանգնած»,-ասում է կինոռեժիսորը:
Նրա խոսքով` երբ բոլորը աշխարհում պատրաստվում են պատերազմի, մենք խոսում ենք խաղաղության դարաշրջան բացելու մասին. «Մենք պետք է երեսուն տարի պատրաստվեինք պատերազմի, լինեինք չհայտարարված միջուկային պետություն: Ես երբեք չեմ մերվի այն բանի հետ, որ Արցախը տանք Ադրբեջանին.դա բացառված է: Չենք կարող անընդհատ սարքել, ստեղծել ու թողնել…»:

Էդգար Բաղդասարյանը խոսում է նաև կինոոլորտի խնդիրների մասին, կարծիք հայտնում, որ հայ պրոդյուսերները իջեցրեցին հայ կինոյի նշաձողը, քանի որ իրենց գումար, դրամարկղ լցնել է պետք. «Մարդկանց գլուխը մտել է, որ կինոյի ժամանակ կարելի է ուտել: Մի օր պետք է Արամ Խաչատրյան համերգասրահում, որտեղ Բեթհովեն կհնչի, նստեմ ու մեծ ափսեով փոփքորն ուտեմ. չի կարելի, չէ՞: Իսկ ինչու՞ է կինոթատրոններում արվեստի լուրջ գործ նայելիս կարելի փոփքորն ուտել: Վաղը լինելու են մարդիկ, որոնք ուզելու են կինոթատրոնում ֆիլմ դիտել ջակուզիի մեջ»:

Մանրամասները`տեսանյութում:

Աննա Բաբաջանյան