Նոր տարուն 2 օր ազատ լինելով` մարդիկ չեն հասցնում իրար այցելել, իսկ դա կարևոր խորհուրդ է. Խառատյան. ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

«Մեր երկրում տոնահանդեսի մշակույթի մեծ խեղճություն կա: Նույնիսկ երբ մենք Արցախում ռազմական առաջին գործողություններից հետո հաղթանակ տարանք, ռիսկ չարեցինք ուրախանալ այդ հաղթանակով: Մեր հասարակությունը մեծ զսպվածություն ունի, վերջին 30 տարիներին չունեցանք տոնահանդեսային մշակույթ, որը հասարակության բոլոր շերտերի համար նույնքան հարազատ կլիներ և կդարձներ մեկ ընդհանուր բջիջ: Այդ առումով ունենք հանրային ապատիկ վիճակ»,-Factor TV-ի հետ նախաամանորյա զրույցում տեսակետ է հայտնում ազգագրագետ Հրանուշ Խառատյանը:

Նրա խոսքով` մենք տոնահանդեսի մշակույթը, տոնի զգացողությունը հասարակությանը վերադարձնելու լուրջ խնդիր ունենք, և պետք է ռիսկ անենք ու լուրջ տոնահանդեսներ ունենանք. «Տոնը ևս ապրումակցման ձև է, և դրա կարիքն այսօր մենք ունենք: Այսօրվա մեր տոնական կյանքը քաոտիկ է ձևավորվել, այն կարծեք ուղղվածություն չունի»:

Հրանուշ Խառատյանը շեշտում է`Նոր տարվա իմաստի և ձևի մեջ տարիների ընթացքում եղել են փոփոխություններ, ինչը նորմալ է. «Տոնահանդեսը շատ կենդանի երևույթ է, տոնը միշտ ապրում է կյանքին համընթաց: Իսկ, օրինակ, խորհրդային տարիներին` մինչև 1940-ական թվականները, Նոր տարին տոն չէր, տոնածառն էլ արգելված էր, համարվում էր բուրժուական պերճանքի դրսևորում: Պատերազմի տարիներին նոր տոնը մուտք գործեց մարդկանց կենցաղ: Նորի տարին այդ ժամանակ հյուծված, չարացած հասարակությանը դրական լիցքեր հաղորդելու և միասնություն ապահովելու նպատակ ուներ»:

Մանրամասները` տեսանյութում:

Աննա Բաբաջանյան