Եթե թատրոնը «հիվանդ է», եկե´ք բուժենք, ի՞նչ փակելու մասին է խոսքը. Տաթև Ղազարյան. ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

«Մրցանակ ստանալիս լավագույն պահը ծափահարությունների ներքո դահլիճից բեմ բարձրանալն է, բայց, ցավոք, մեր երկրում դրանով ամեն բան ավարտվում է: Պետական աջակցությունը թատրոններին, արտիստներին ոգևորելը շատ քիչ է, պակասում է»,-Factor TV-ի հետ զրույցում նման տեսակետ է հայտնում Համազգային պետական թատրոնի դերասանուհի Տաթև Ղազարյանը, որը վերջերս «Լավագույն կին դերակատար» անվանակարգում արժանացավ «Արտավազդ» մրցանակի:
Նրա խոսքով` տարիների ընթացքում մայրաքաղաքում հաջողվել է ձևավորել թատերական մթնոլորտ.

«Բայց կցանկանայի, որ հանրությունը, իշխանությունները ավելի շատ գիտակցեին թատրոնի կարևորությունը, այդ դեպքում թատրոնները շատ ավելի լուրջ ձեռքբերումներ կունենային: Ցանկալի կլիներ նաև, որ պետությունից զատ թատրոններին կողմնակի աջակցություն ցուցաբերվեր. երբեմն հնարավորությունների պակասը կապում է մեր ձեռքերը»:

Վերջին երեք տարում խոսք գնաց երեք թատրոնի փակման մասին` Պետական Կամերային երաժշտական թատրոնը փակվեց, «Գոյ» թատրոնը փակվում է, խոսակցություններ կան նաև Մալյանի անվան թատրոնի փակման մասին.

««Թատրոն փակել» արտահայտությունն արդեն իսկ աբսուրդի ժանրից է: Եթե թատրոնը «հիվանդ է», եկե´ք բուժենք, ի՞նչ փակելու մասին է խոսքը: Դա շատ ցավալի փաստ է, և, անշուշտ, կարևոր է այս հարցում թատերական համայնքի համախմբվածությունը»,- ասում է Տաթև Ղազարյանը:

Հայաստանն այսօր կանգնած է արտաքին և ներքին մի շարք մարտահրավերների առաջ, արդյոք թատրոնում արտացոլվո՞ւմ են առկա խնդիրները, թատրոնը ձեռքը պահո՞ւմ է ժամանակի զարկերակին.

«Կոնկրետ Համազգային թատրոնում մեր գեղարվեստական ղեկավար Նարինե Գրիգորյանը հատկապես պատերազմից հետո այսպիսի քաղաքականություն է սահմանել` մեր ներկայացումները պետք է լինեն ապրելու մասին, մեր հերոսը պետք է լինի ապրեցնող հերոս, մենք չպետք է մաղձոտ ներկայացումներ անենք, մեր հերոսը պետք է լինի հաղթող: Հանդիսատեսին պետք է հավատ ներշնչենք ապագայի հանդեպ: Թատրոնն էլ մեր խրամատն է, և այստեղ դժվար պայքար է, ինչպես բոլոր ասպարեզներում»,-նշում է դերասանուհին:

Մանրամասները` տեսանյութում:

Աննա Բաբաջանյան