Քաղաքականություն
12.03.2021 | 20:46Factor TV–ի հարցազրույցը «Իրավունքի Եվրոպա» ՀԿ նախագահ, փաստաբան Լուսինե Հակոբյանի հետ
-Տիկի՛ն Հակոբյան, Ձեզ համար արդեն ակնհա՞յտ է, որ Գլխավոր շտաբի շուրջ ստեղծված իրավիճակը հանգուցալուծվում է, և ԳՇ պետի պաշտոնում Արտակ Դավթյանի նշանակմամբ դժգոհությունը վերջնականապես կմարի:
-Ըստ էության, կարելի է հանգուցալուծված համարել: Փետրվարի 25-ից սկսած բավականին խնդրահարույց իրավիճակում էինք հայտնվել՝ ԳՇ պետի և մի շարք այլ գեներալների հայտնի հայտարարության հետ կապված, և հստակ էր, որ այդ ընթացակարգերով փորձում էին միջամտել քաղաքական գործընթացներին, քաղաքական հարցերի հետ կապված իրենց ասելիքն ասել, ինչը Սահմանադրությամբ թույլատրված չէ և հակասում է Սահմանադրության 14-րդ հոդվածին: Պրոցեսներին բոլորս հետևել ենք, կարելի է ասել, որ, այո՛, Գլխավոր շտաբի նոր պետի նշանակմամբ, ըստ երևույթին, այս փուլը կարելի է ավարտված համարել, չնայած չենք կարող ասել, թե ուրիշ որ մարմինն ինչ անակնկալ կարող է մատուցել:
-Ինչո՞ւ է այս պարագայում նախագահի ինստիտուտը որոշակի դիմադրություն ցուցաբերում… Մինչ այդ ևս երկու շտաբի պետ էր ազատվել, և այսպիսի իրադարձություններ չէինք տեսել, խնդիրը քաղաքակա՞ն ենթատեքստ ունի, եթե այդպես է, ապա ինչո՞ւ առաջ եկան իրավական հարցերը՝ ՍԴ դիմել-չդիմելու հարցը և այլն:
-Այո՛, միանշանակ է, որ ԳՇ պետերի ազատման և նոր պետերի նշանակման նախադեպեր եղել էին, և նման խնդիրներ չէին բարձրացվել, այս պրոցեսը, անորոշությունը խթանվեց փետրվարի 25-ին ԳՇ հայտարարության հետևանքով: Ինչ վերաբերում է նախագահին, իսկապես անհասկանալի է, թե ինչու նա իր լիազորություններից չէր օգտվում։ Տևական ժամանակ է, մենք լսում ենք, որ նա ավելի ընդլայնված լիազորություններ է ուզում, մինչդեռ իսկապես պետք է ստորագրեր խնդրո առարկա հրամանագիրը կամ այն ուղարկեր ՍԴ։ Տեսանք, որ ո՛չ այն արեց, ո՛չ այն, ըստ էության՝ անգործություն դրսևորեց և հնարավորություն ստեղծեց, որ հրամանագիրը ուժի մեջ մտնի իրավունքի ուժով: Դա պատասխանատվություն չստանձնելու, պատասխանատվությունից խուսափելու մոտեցում էր:
-Իսկ ինչո՞վ կարելի է բացատրել 17 ուժերի բավականին սուր քննադատությունը նախագահի գործողություններ չանելու վերաբերյալ:
-Որովհետև նախագահի վարքագիծն այնքան էլ որոշակի չէր, ի սկզբանե հայտարարել էր, որ Սահմանադրության հետ կապված խնդիրներ է առաջացնում հրամանագիրը, և այնուհետև խուսափեց ՍԴ դիմելուց: Ըստ էության, այդպիսի աժիոտաժ կարող էր առաջանալ, որովհետև 17 կուսակցությունները, որոնք ակնհայտորեն և բացահայտ խրախուսում էին ռազմական հեղաշրջումը Հայաստանում և հուսով էին, որ ամեն կերպ նախագահն էլ կմիանա իրենց գործողություններին և կոչերին, բնականաբար՝ վերջում, երբ նախագահն այլ մարտավարություն որդեգրեց, դրանից նրանք հիասթափվեցին, և նրանց ագրեսիան վառ արտահայտվեց:
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում:
Ռոբերտ Անանյան
