Անձամբ ինձ ուզում էին խփեին. Արծրուն Հովհաննիսյան. ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Պատերազմի ողջ ընթացքում տեղեկությունները ստացել եմ բացառապես Պաշտպանության նախարարությունից, Գլխավոր շտաբից և Պաշտպանության բանակից՝ զորքերից: Այս մասին փետրվարի 1-ին Ազգային ժողովում լրագրողների հետ զրույցում ասաց Տեղեկատվական միասնական կենտրոնի համակարգող Արծրուն Հովհաննիսյանը:

Անդրադառնալով դիտարկմանը, թե դեպք է եղել, որ Ստեփանակերտի Press կենտրոնում գտնվելով՝ Հովհաննիսյանը հայտարարել է, թե գտնվում է Հադրութում, և այնտեղ ոչ մի ադրբեջանցի չկա, Հովհաննիսյանը պատասխանեց. «Ես գիտեմ ով է դա հայտարարել. մարդը այդքան պրոֆեսիոնալիզմ ունենա և այդպիսի վատ բան անի՞: Պարզ է չէ՞, որ հեռախոսն անջատած՝ Հադրութում եմ եղել և Ֆիզուլիում, հասել եմ Ստեփանակերտ և Հադրութի մասին տեղեկատվությունը տվել եմ 20 րոպե հետո: Ի՞նչ է, պիտի ասեի, որ հիմա Հադրութում եմ, ու արկը խփե՞ր ինձ, որովհետև հեռախոսը միացրա՞ծ էի պահել: Տրամաբանական բաներ կան, ինչո՞ւ եք ուզում մարդկանց անպայման անհիմն մեղադրել:

Իհարկե, երբ որ ես եկա ու անցա Քարվաճառով ու հայտարարեցի, որ անվտանգ էր, ես գիտեի, որ անձամբ ինձ վրա «որս» կա կազմակերպված, հետախուզությունն ինձ տվեց տվյալներ, որ անձամբ ինձ ուզում են խփել: Երեք մեքենա եմ փոխել, հեռախոս եմ փոխել հեռախոսս թողել եմ այլ ամեքենայի մեջ, տեղափոխվել եմ այլ մեքենայով, որ չխոցեն ինձ, հիմա դուք ինձ այսպիսի բաներ ենք ասում, պիտի անպայման մանրամասնե՞մ»:

Հովհաննիսյանի խոսքով՝ պպատերազմի ժամանակ եղել են իրավիճակներ, երբ բազմաթիվ հակասական տեղեկություններ է ստացել. «Եղել են՝ տեղեկություններ ստացել եմ քաղաքացիական բնակչությունից, զինվորականությունը չի հաստատել կամ ուշ է հաստաել: Հակառակն էլ է եղել»:

«Ես մինչև վերջին օրը հավատում էի, որ հաղթելու ենք, ու պարտավոր էի հավատալ: Իմ հավատալու հիմքը կազմելեն այն տղաները, որոնց կենացները դուք ինքներդ ամեն օր խմում եք ու ասում եք, որ իրենք դուխով են կռվել, լավ են կռվել, հերոսաբար են կռվել, ես իրենց իրավունք չունեի չհավատալու. դա կանոնավոր զորքն է և միջին սպայական կազմն է, որ եղել են իմ առաջին հենարանը, իմ ինֆորմացիայի առաջին աղբյուրը, ամենօրա հերոսությունների օրինակները ես իրենցից եմ վերցրել ու ներկայացրել:

Որ օրը ես եղել եմ ընկճված և բրիֆինգների ժամանակ խոսել եմ տխուր՝ կորցրած ընկերների կամ այլ պատճառներով, անմիջապես ստացել եմ սպաներից անդադար զանգեր, որ խնդրում ենք, եթե նույնիսկ վաղը պատերազմը պետք է կանգնի երեկոյան, առավոտյան մենք զորքին քո տված ոգով տանում ենք մարտի, դուխ տուր, խնդրում ենք ադպես մի՛ խոսիր:

Ցո՛ւյց տվեք մի պատերազմ, որտեղ պարտվող չկա: Որտե՞ղ է պարտվողը պատերազմի կեսից հայտարարում՝ մենք պարտվում ենք: Եթե այդպիսի քարոզչական էլեմենտով մի պատերազմ ցույց տաք, ես ներողություն կխնդրեմ»:

Հարցին, թե պարտության հիմնական պատճառը որն էր, Հովհաննիսյանը նշեց, որ պարտության պատճառներից կարող է լինել ընդհանուր անպատրաստ վիճակը. «Բոլորիս անպատրաստությունն էլ կա, բայց խնդրում եմ, հաշվի առեք Թուրքիայի ներգրավվածությունը: Պատերազմը սկսվել է 10-12 անգամ ավելի մեծ ուժերի դեմ, ընթացքում վարվել է մոտ 5-6 անգամ ավելի մեծ ուժերի դեմ: Շատ ծանր է նման հսկա տարածաշրջանային գերտերության դեմ պատերազմը: Այս ամենը մի՛ մոռացեք պարտության պատճառի մեջ»:

Մանրամասները՝ տեսանյութում: