ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն մեզ, թե՞ մենք ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ին․ Մշակույթի նախարարության անհամարժեք հատուցումը

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Հայաստանի բնության, մշակութային հուշարձանների ընդգրկումը մեր երկրի իշխանությունների կողմից մշտապես ներկայացվել է որպես մեծ նվաճում։ Անշուշտ, պատվաբեր է ընդգրկված լինել համաշխարհային ժառանգության ցանկում, դրա արդյունքում, սակայն, Հայաստանը ստացել է բավական համեստ ֆինանսական աջակցություն:

Factor․am-ը պարզել է, որ անդամակցությունից ի վեր Հայաստանը Համաշխարհային ժառանգության հիմնադրամից ստացել է շուրջ 35 միլիոն դրամ կամ մոտ 73 հազար դոլար: Ասել, որ այդ գումարով հնարավոր չէ մշակութային հուշարձանների վերականգնում կամ պահպանություն իրականացնել՝ նշանակում է ոչինչ չասել: Դա, սակայն, չի խանգարել, որպեսզի Հայաստանի մշակույթի նախարարությունը 2015 թվականին կազմակերպեր ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի հիմնադրման 70-ամյակին նվիրված միջազգային համաժողով՝ ծախսելով ավելի շատ գումար, քան մինչ օրս Համաշխարհային ժառանգության հիմնադրամից ստացված ֆինանսական աջակցությունն էր:

Այսպես՝ «Մշակույթի դերը «ԵՏ -2015 օրակարգ» խորագրով միջազգային 3-րդ համաժողովի համար նախարարությունը տրամադրել է շուրջ 44 ՄԼՆ 606 հազար դրամ, այսինքն՝ 9 միլիոն 606 հազար դրամով կամ մոտ 20 հազար դոլարով ավելի շատ, քան հիմնադրամը հատկացրել է Հայաստանին՝ մեր երկրի անդամակցությունից ի վեր։

Այնինչ, հայագետ Արգամ Այվազյանի խոսքով՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկված լինելը անարդյունավետ է ոչ միայն Հայաստանի, այլև մի շարք այլ երկրների համար։

Մանրամասները՝ տեսանյութում։

Աննա Բաբաջանյան