ԵՐԵՎԱՆԻ ԺԱՄԱՆԱԿՈՎ․ Պատերազմից մեկ տարի անցավ, իսկ մենք դեռ իրար ենք ուտում, փոխանակ երկիրը ոտքի կանգնեցնենք. Սամվել Սևադա

«Հայաստանում տարօրինակ իրավիճակ է. մի մասը սգի մեջ է, մյուս մասը` ռեստորաններում, ոմանց ուրախությանը չափ ու սահման չկա: Նայում ու զարմանում ես. կարծես Հայաստանում չլինեն: Միևնույն ժամանակ հասկանալի է, որ կյանքը շարունակվում է»,- նման տեսակետ է հայտնում գեղանկարիչ, լուսանկարիչ, բանաստեղծ Սամվել Սևադան Factor.am-ի հետ զրույցում:

Նա անդրադառնում է ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի այն հայտարարությանը, որ սեպտեմբերի 21-ին Անկախության 30-րդ տարեդարձը պետք է նշել պատշաճ ձևով, կազմակերպել գունագեղ և մասշտաբային տոնակատարություն.

«Երեսուն տարի մենք երգեցինք հաղթական երգեր, իսկ թշնամին զինվեց, եկավ, ռևանշի հասավ: Մենք պարտվեցինք այս պատերազմում, բայց արդեն մեկ տարի անցել է… Իհարկե, շքեղ տոնակատարություն պետք չէ կազմակերպել, հարկավոր է հարգել զոհվածների հիշատակը, բայց Անկախության 30-ամյակը պետք է ինչ-որ կերպ նշանավորել, պետք է շարունակել ապրել, կառուցել և զինվել»:

Սամվել Սևադայի համոզմամբ` մենք, մեր փորձից ելնելով, պետք է ազգովի «խելք հավաքենք», քանի որ հայտնվել ենք փոսում, և եթե իրար չօգնենք` այնտեղից դուրս չենք գա: Նկարչի կարծիքով` մտավորականությունն այդ հարցում մեծ անելիք ունի. չպետք է խուսափի ասել այն, ինչ մտածում է և չպետք է վախենա ոչ ոքից.

«Ի՞նչ է կատարվում մեր Ազգային ժողովում. անհարմար եմ զգում բոլորի փոխարեն: Ներողամտություն, հանդուրժողականություն գոյություն չունի. քաղաքականությունը դա՞ է: Պատերազմից մեկ տարի անցավ, իսկ մենք դեռ իրար ենք ուտում, փոխանակ երկիրը ոտքի կանգնեցնենք: Հարկավոր է կուլ տալ ներքին թշնամանքը, նայել միմյանց աչքերի մեջ և խոսել մեր երկրի մասին. փակուղում ենք, ուրիշ ճանապարհ չունենք»:

Մանրամասները` տեսանյութում:

Աննա Բաբաջանյան