Քոչարյանը գիտեր, որ հողերը պետք է հանձնվեն․ Հոկտեմբերի 27-ից հետո դադարեցվեց պաշտպանական ամրությունների կառուցումը. Վահան Շիրխանյան. ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Factor TV-ի հարցազրույցը պաշտպանության նախկին փոխնախարար Վահան Շիրխանյանի հետ

-Պարո՛ն Շիրխանյան, տարակուսանք և տարբեր կարծիքներ են հնչում Հադրութի կորստի վերաբերյալ։ Տեսակետ կա, որ քաղաքի պաշտպանությունը հավուր պատշաճի չի կազմակերպվել, հակառակ դեպքում հնարավոր կլիներ օգտագործել բնական պաշտպանական ամրություններն ու չկորցնել քաղաքը։ Դուք ի՞նչ կասեք սրա մասին։

-Ինձ համար տարօրինակ է, որ մինչև այսօր չի ստեղծվել պետական հանձնաժողով՝ պատերազմի ընթացքը, պարտության պատճառներն ուսումնասիրելու համար, և դա պետք է ներկայացվեր հանրությանը, չէ՞ որ կորուստը ժողովուրդն է ունեցել, ոչ թե Նիկոլը։ Հազարավոր ծնողներ կորցրել են իրենց զավակներին և նրանք պետք է իմանան պարտության պատճառները։ Բայց նման հանձնաժողով չի ստեղծվում։ Շատ բացասական ավանդույթ կա Հայաստանում․ կոպիտ ասած՝ ծածկադմփոց է։ Իշխանավորներն իշխանությունը պահելու համար բազմաթիվ անգամներ գնացել են ծածկադմփոցի։ Հիմա այս ահավոր պարտության պատճառները փորձում են ծածկադմփոց անել։ Հայաստանը հայտնվել է խորն անդնդում, օր օրի կործանվում է։

-Նիկոլ Փաշինյանն այս իրավիճակում կարո՞ղ էր այլ ճանապարհով գնալ և, ըստ Ձեզ, ինչո՞ւ չստացվեց՝ չկարողացա՞վ, չէ՞ր ցանկանում, թե՞ այլ խնդիր կար։

-Երկուսուկես տարում վերացնել բացերը, որ առաջացել էին երկու տասնամյակում, դժվար է։ Դրա համար պետք էին միլիարդավոր դոլարների ներդրումներ, որը Փաշինյանը չկարողացավ հայթայթել՝ իր թուլության պատճառով։ Այդ միլիարդները կային։ Նա չկարողացավ դրանք հավաքել և դնել Հայաստանի ու Ղարաբաղի պաշտպանունակության բարձրացման վրա։ Եվ բնական է, որ սա պետք է լիներ։ Երկուսուկես տարում ինչ-որ բաներ արվեցին բանակի համար, բայց բավարար չէր։

-Փաշինյանն ու իշխող ուժի այլ ներկայացուցիչներ նշում են, որ վատ ժառանգություն էին ստացել նախկիններից և այլ տարբերակ չունեին։

-Ղարաբաղի պարտությունն աճել է, և 26 տարի այդ սպառնալիքը կախված է եղել Ղարաբաղի գլխին։ Հոկտեմբերի 27-ից հետո ընդհանրապես Ղարաբաղում դադարեցվեց պաշտպանական ամրությունների կառուցումը, որովհետև Քոչարյանը գիտեր, որ այդ հողերը պետք է հանձնվեն։ Ինքն էր ասում չէ՞՝ օկուպացված հողեր։ Սերժն էլ ասում էր՝ որ ի՞նչ, Աղդամը մեր հայրենի՞քն է։ Մի անգամ այդ մարդը չարտասանեց՝ ազատագրված հողեր, որովհետև այդ հողերն ազատագրված չէր համարում։ Իսկ ի՞նչ էր սպասվում ղեկավարից, որն իրականության հետ հաշվի չի նստում, ազգային շահն իր համար գոյություն չունի։ Իհարկե, տարիների ընթացքում էր արդեն նախապատրաստվել Ղարաբաղի հանձնումը։

Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում։

Մերի Մարտիրոսյան