Քաղաքականություն
04.12.2020 | 14:59
Երբ Լաչինի փողոցներով անցնում էին ադրբեջանցի զինվորները, 48-ամյա Լևոն Գևորգյանը նստած էր իր խանութի դիմաց՝ միայն մեկ դանակով զինված։ Նա, չնայած ՀՀ իշխանությունների կողմից իրենց վրա վերցված պարտավորությանը, ասում է, որ չի հեռանալու, գրում է Daily Telegraph-ը։
«Այստեղ կմնամ, քանի դեռ ամեն բան հողին չեն հավասարեցրել։ Մենք ենq մեր քրտինքով այս ամենը կառուցել։ Ինձ չի հուզում, թող այստեղ մեռնեմ»,- ասել է նա Daily Telegraph-ի լրագրողին։
Հրապարակման համաձայն՝ Լաչինի միջանցքի երկու կողմում գտնվող բնակավայրերը, այդ թվում՝ Լաչին քաղաքը, մնում են ռուս խաղաղապահների վերահսկողության տակ, սակայն գործնականում այդ բնակավայրերի ճակատագիրը հայտնի չէ տեղի բնակիչներին։
«Ոչ ոք չգիտի՝ ինչ կլինի քաղաքի հետ։ Գրեթե բոլորը գնացել են, սակայն մենք որոշել ենք այստեղ մնալ։ Ես որսորդական զենք ունեմ, գիտեմ՝ ինչպես դրանից օգտվել։ Չնայած ռուսներն այժմ չեն թույլ տալիս զենքով շրջել»,- պատմել է 35-ամյա Վաչե Սարգսյանը։
«Անցած շաբաթ լուրեր պտտվեցին, որ բոլորին հրամայել են մինչև շաբաթվա վերջ տարհանվել։ Այնուհետև ասացին, որ հեռանալ պետք չէ։ Ոչ մի բան հասկանալի չի»,- պատմել է 39-ամյա Նարինե Ռասոյանը։
Հոդվածի հեղինակը նշում է՝ Սարգսյանն ու Գևորգյանը նայում են, թե ինչպես են ռուս խաղաղապահները շրջում քաղաքի կենտրոնական հրապարակում։ Նրանք վճռականորեն տրամադրված են մնալ։
«Սա մեր հողն է»,- ասում է Սարգսյանը՝ կանգնած ջարդուփշուր եղած մեքենաների ու ադրբեջանցիների բաժին չդառնալու համար բնակիչների կողմից հրկիզված տների կողքին։
Տաթև Ֆռանգյան
