Եթե հովանավորներ էլ կարողանանք գտնել, չենք կարող սովի դեմն առնել. Վահան Թումասյանը՝ Գյումրիի աղքատ խավի խնդիրների մասին

Կորոնավիրուսի տարածման վտանգով պայմանավորված Հայաստանում արտակարգ դրություն հայտարարելուց  ու տեղաշարժի սահմանափակման որոշումից հետո՝ բազմաթիվ ընտանիքներ կանգնել են սոցիալական լուրջ խնդիրների առջև: Կյանքն այս օրերին ավելի է բարդացել հատկապես Գյումրիի սոցիալապես անապահով, աղքատ թաղամասերի բնակիչների համար։

«Հիմա, ըստ էության, իրավիճակը դեռ չի խորացել: Աղքատ խավը մի կերպ գոյությունը պահպանելու, եթե չասենք՝ գոյությունը քարշ տալու տարբերակով ապրում էր, հիմա էլ շարունակում է այդպես ապրել: Իհարկե, տարբեր աջակցություններով՝ և՛ սննդի, և՛ հիգինեայի տեսքով օգնություն ամենածանր վիճակում գտնվող ընտանիքներին բաժանում ենք, տարբեր այլ նախաձեռնություններ էլ կան»,- Factor.am-ի հետ զրույցում ասաց «Շիրակ կենտրոն» ՀԿ-ի նախագահ Վահան Թումասյանը:

Նրա խոսքով՝ այժմ ամենածանր վիճակում օրավարձով ապրողներն են. «Այդ ընտանիքները հիմնականում կա՛մ նպաստառու են, կա՛մ որոշ մասը նույնիսկ նպաստառու չէ՝ տարբեր պատճառներով: Նման ընտանիքները օրավարձով են ապրում և հիմա շատ լուրջ խնդիրների առաջ են կանգնած՝ գոյատևման խնդիրների»:

Կորոնավիրուսի տարածումից Գյումրիի տնակային թաղամասերի բնակիչները զգուշանում են, սակայն նրանց առօրյայում շատ բան չի փոխվել:

«Որոշակի զգուշացում կա, բայց ինչ-որ տարբերություն նախորդ մեկուսացած կյանքից չկա, որովհետև նախկինում էլ էին իրենք մեկուսացած ապրում, հիմա էլ: Տարբերությունն այն է, որ հիմա դպրոցահասակ երեխաները դպրոց չեն հաճախում, տանն են։ Տնակային ավաններում ինչ-որ լուրջ փոփոխություն, տարբերություն չես նկատում։ Ես օրը առնվազն 8-10 ժամ անցկացնում եմ կա՛մ տնակային ավաններում, կա՛մ գյուղական համայքներում։ Գյուղերում էլ որևէ տարբերություն չես տեսնում»,- ասաց Վահան Թումասյանը։

«Շիրակ կենտրոնը», այլ նախաձեռնություններին զուգահեռ, շարունակում է օգնել ծայրահեղ ծանր վիճակում գտնվող ընտանիքներին: Վերջին օրերին կենտրոն դիմողների թիվը, ստեղծված իրավիճակով պայմանավորված, ավելացել է, ինչը խնդրի առաջ է կանգեցրել կառույցին։

«Ձմռանը վառելափայտ էինք բաժանում՝ մասսայական ծրագիր էր, մարդիկ չեն կարող ցրտին դիմանալ: Մինչև պիտի շունչ քաշեինք, հիմա էլ սկսվեց այս խնդիրը։ Իրականում խնդրի առաջ ենք կանգնել, ամենածայրահեղներին գումարվել է նաև աղքատ խավը, որովհետև մենք կարողանում ենք օգնություն հասցնել միայն ծայրահեղ աղքատ, բազմազավակ ընտանիքներին: Բայց հիմա մասսայաբար բաժանել չենք կարող։ «Շիրակ կենտրոնի» բարեգործները, ծրագրերի հովանավորները դրսից են, և իրենք էլ լուրջ խնդիրներ ունեն, բնականաբար՝ ծրագրերը գնալով փոքրանում են։ Այս պահին ես չեմ կարող ակնկալել, որ կկարողանանք սնունդ ու հիգիենայի պարագաներ բաժանել 1-2 շաբաթ հետո»,- ասաց Վահան Թումասյանը։

Մեր զրուցակիցը հավելեց նաև, որ այս օրերին, կարծես, նորաձև է դարձել օգնություն ստանալը, դա էլ պատճառներից մեկն է, որ իրենց դիմողների թիվը շատացել է։

«Օրինակ՝ միայնակ տարեցները, որոնց կյանքում որևէ փոփոխություն չի եղել։ Իրենք  թոշակ-նպաստով էին ապրում, հիմա էլ են ապրում։ Բայց հիմա բողոքները շատ են, որովհետև միայնակ տարեցների մասին սկսել ենե շատ խոսել, օգնությունը ստանալը դարձել է մոդա։ Արդյունքում ընկել ենք կրակը»,- ասաց Թումասյանը։

Այնուամենայնիվ, նրա խոսքով, եթե այնպես ստացվի, որ կենտրոնը չկարողանա ֆինանսական միջոցներ գտնել, ծայրահեղ ծանր վիճակում գտնվող ընտանիքները կարող են նույնիսկ սովի առաջ կանգնել:

«Եթե մենք էլ չկարողանանք օգնել, ո՞նց պիտի ապրեն, ինչպե՞ս գոյատևեն։ Հիմա սահմանափակ ռեժիմ է, մարդիկ վախենում են ավտոբուսներով տեղափոխել, տարբեր խնդիրներ կան: Գարնանային աշխատանքների սկիզբ է, իսկ տնակային ավանների կանայք հիմնականում աշխատում էին սեզոնային կարտոֆիլի դաշտերում։ Այս պայմաններում, եթե նույնիսկ հովանավորներ կարողանանք գտնել և օգնել, չենք կարող սովի դեմն առնել»,- ասաց Վահան Թումասյանը։

Էմմա Չոբանյան