Տնտեսություն
19.11.2019 | 20:00Factor TV-ի զրուցակիցն է ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության անդամ Արման Բոշյանը
-Պարոն Բոշյան, ինչպե՞ս եք գնահատում երեկ տեղի, այսպես ասած, մարզական էկզեկուցիան Իտալիայի հավաքականի կատարմամբ։
-Կարծում եմ պետք է որոշակի հետևություններ արվի։ Մարզական առումով անալիզի կարիք կա, դա կթողնենք մարզիչներին և սպորտի պատասխանատուներին։ Եվ, իհարկե, կա նաև խնդրի կազմակերպչական մասը։ Կարծում եմ, որ պիտի որոշակի պատասխանատուներ լինեն, որոնք այս վիճակի համար պիտի պատասխան տան։
-Այսօր արդեն հնչեցին հայտարարություններ, որ այս խայտառակ պարտության համար պետք է պատասխան տա ֆեդերացիայի նախագահ Արթուր Վանեցյանը։ Այդպիսի հայտարարություն արեց ֆեդերացիայի գործկոմի անդամ Արեն Մկրտչյանը։ Դուք ի՞նչ եք կարծում, ո՞վ պիտի պատասխան տա։
-Ես կիսում եմ պարոն Մկրտչյանի տեսակետը։ Մենք անընդհատ մեր ֆուտբոլի պատմության մեջ և քաղաքական գործընթացներում տեսել ենք անպատասխանատվություն, երբ մարդիկ չեն ցանկացել պատասխանատվություն ստանձնել։ Կարծում եմ, որ նոր Հայաստանում և նոր քաղաքական-հասարակական հարաբերություններում միանշանակ է, որ ամեն մեկը իր ոլորտի համար պետք է պատասխան տա։ Պարոն Վանեցյանը գործուղվել է ֆուտբոլի ֆեդերացիա որոշակի առաքելությամբ, և որոշակի պատասխանատվությամբ, որոշակի արդյունքների ակնկալիքներով, և այս խաղը, ցավոք սրտի, ցույց տվեց, որ այդ խնդիրները չեն լուծվել։ Իմ տեղեկատվությամբ պարոն Վանեցյանի առջև կոնկրետ խնդիրներ են դրվել ֆեդերացիայի հետ կապված, այն դարձնելու ավելի ժողովրդավարական, ավելի թափանցիկ և գործընկերային, բայց մենք տեսնում ենք, որ թեկուզ մարզչի ընտրության հետ կապված որոշակի տարաձայնություններ նկատեցինք։ Դա վկայում է, որ այն խնդիրների ծավալը, որ դրվել է պարոն Վանեցյանի առջև, չի իրականացվել։
-Պարոն Վանեցյանը պետք է հրաժարական տա՞, թե՞ ուղղվելու հնարավորություն կա։
-Առավոտից այս թեման քննարկվում է և բազում օրինակներ էին բերվում Բուլղարիայից և Անգլիայից, որ նման պարտությունների դեպքում ֆեդերացիայի նախագահը հրաժարական է տալիս։ Եվ ոչ միայն ֆեդերացիայի նախագահը։ Բուլղարիայի օրինակը բերվեց, երբ այնտեղ քաղաքական խմորումներ է առաջացրել հավաքականի պարտությունը 6։0 հաշվով, երբ պահանջվեց ֆեդերացիայի նախագահի հրաժարականը, և նա հրաժարական տվեց։ Ժողովրդավարական պրոցեսներում նմանատիպ իրադարձությունները չեն կարող առանց հետևանքների մնալ, միանշանակ պատասխանատուն կա, և նա պետք է ստանձնի այդ պատասխանատվությունը։
-Եթե, այնուամենայնիվ, պնդվի պարոն Վանեցյանի հրաժարականը, մի տեսակ քաղաքական չի ստացվի՞։
-Էստեղ քաղաքականության տարր չկա, կա փաստ որով պետք է առաջնորդվել։ Ես նորից եմ ասում, հիշում եք ֆեդերացիայի շուրջ պտտվող խոսակցությունները, լարում կար ֆեդերացիայում և պարոն Վանեցյանի այդ պաշտոնը ստանձնելը միտված էր գլխավորապես այդ ինստիտուտը թափանցիկ դարձնելուն, որովհետև խոսակցություններ էին պտտվում, որ էնտեղ որոշակի քրեական և մախինացիաների սխեմաներ էին գործում, և այդ շղթաները պետք է կոտրվեն։ Բայց մենք չտեսանք այդ փոփոխությունը։
-Դուք մի խոսքով կողմ եք հրաժարականին։
-Միանշանակ, կողմ եմ։
-Ֆուտբոլային թեմաներից անցում կատարենք խորհրդարանային գործունեությանը։ Այսօր խորհրդարանը միաձայն կողմ քվեարկեց նախագծին, որով նվազագույն աշխատավարձը կլինի 68 հազար դրամ։ Եվ առաջին անգամ է, որ Հայաստանում նվազագույն աշխատավարձը ավելի է նվազագույն սպառողական զամբյուղից։ Սա ողջունելի է, սակայն նշվում է, որ հունվարի 1-ից ավելանալու են մի շարք ապրանքների մաքսատուրքերը, հնարավոր է այս գումարի գնողունակությունը պահպանվի, սոցիալական դրական էֆեկտը նվազի։
-Կարևոր հարց է։ Նվազագույն աշխատավարձի բարձրացման հարցը եղել է նաև մեր նախընտրական ծրագրում։ Մենք անընդհատ խոսում ենք տնտեսական հեղափոխության կարևորության մասին, որը մեզ համար առաջնահերթություն է։ Եվ հունվարի 1-ին չեմ կարող ասել, թե ինչ ապրանք ինչ գնով կթանկանա, բայց կանխարգելող պրոցեսները կառավարության ուշադրության կենտրոնում են լինելու։
Մհեր Արշակյան
Մանրամասները՝ տեսանյութում:
