Քաղաքականություն
20.01.2023 | 22:33
Թուրքիայի նախագահի աշխատակազմի հասարակայնության հետ կապերի բաժնի ղեկավար Ֆարհեթթին Ալթունը քննադատել է բրիտանական The Economist պարբերականին՝ մեղադրելով, իբր, «հակաթուրքական քարոզչության համար»։
«Ահա նորից։ The Economist-ը վերամշակում է Թուրքիայի մասին իր ինտելեկտուալ ծույլ, ձանձրալի և նպատակաուղղված անգրագետ պատկերը։ Թվում է, թե նրանք պարտավորված են զգում թուրքական ժողովրդավարության ավարտի մասին հայտարարելու կլիշեների, ապատեղեկատվության և բացահայտ քարոզչության միջոցով: Վրդովեցուցիչ վերնագրերը և սադրիչ պատկերները կարող են օգնել նրանց վաճառել իրենց, այսպես կոչված, ամսագիրը, ուստի մենք շնորհավորում ենք նրանց հնարամիտ մարքեթինգային տեխնիկայի համար: Բայց մենք պետք է հիշեցնենք լսարանին, որ սա սենսացիոն լրագրություն է, որը հիմնված է էժանագին քարոզչության և ապատեղեկատվության վրա»,- Թվիթերում գրել է Ալթունը։
Նա նշել է, որ թուրք ժողովուրդը ցուցադրել է իր «հավատարմությունը ժողովրդավարությանը, հավասարությանն ու ազատությանը», Թուրքիայի քաղաքական համակարգն էլ տարբեր փորձություններ է հաղթահարել, նաև «2016-ին տեղի ունեցած դավաճանական հեղաշրջման փորձը»։
«Երբ մեր նախագահ Էրդողանը կոչ արեց մեր քաղաքացիներին դիմադրել պուտչիստներին, նրանց պատասխանը դարերի դաս էր։ Economist-ի, այսպես կոչված, լրագրողներն ու խմբագիրներն ակնհայտորեն երբեք չեն անհանգստացել պատշաճ լրագրություն ապահովել մեր ժողովրդի՝ ժողովրդավարության համար պայքարի մասին։ Սա մեծամասամբ պայմանավորված է նրանց անբացատրելի և շարունակական ատելությամբ մեր դեմոկրատական ճանապարհով ընտրված նախագահի դեմ, որը հաղթել է բոլոր ընտրություններում։ Եթե դուք չեք կարող հետաքննել, թե ինչպես և ինչու է թուրքական հասարակությունը վստահում Էրդողանին, ինչո՞ւ պետք է որևէ մեկը ձեզ լուրջ ընդունի»,- գրել է Ալթունը։
Նա հավելել է, որ թուրքական ժողովրդավարության կենսունակությունը և թուրք ժողովրդի սեփականատիրությունն իրենց քաղաքական համակարգի նկատմամբ շատ ուժեղ են։
Հավելենք, որ The Economist-ը այս շաբաթվա թողարկման շապիկին պատկերել է Էրդողանի ուրվանկարը։
«Թուրքիան կարող է հայտնվել բռնապետության շեմին» վերնագրով հոդվածում էլ նշվում է, որ «պարոն Էրդողանի վարքագիծը, երբ մոտենում են ընտրությունները, կարող է մղել նրան, ինչն այսօր խորապես թերի ժողովրդավարություն է, դեպի լիակատար բռնապետություն»:
Էմմա Չոբանյան
