Գաղտնալսման դեպքում ծանուցման մեխանիզմներ չունենք․ անձը չի կարող բողոքարկել․ Դավիթ Գյուրջյան․ ՏԵՍԱՆՅՈւԹ

Իրավունքի զարգացման և պաշտպանության հիմնադրամը Բաց հասարակություն հիմնադրամներ-Հայաստանի և Ժնևի անվտանգության ոլորտի կառավարման կենտրոնի (DCAF) հետ համատեղ՝ «Գաղտնի հսկողության միջոցներ․ ՄԻԵԴ չափանիշներ և միջազգային լավագույն փորձ, ՀՀ օրենսդրության խնդիրներ» խորագրով աշխատաժողով է կազմակերպել։

Անդրադարձ կատարվեց Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի սահմանած չափանիշներին, օրենքին համապատասխան միջամտությանը և անօրինական միջամտության դեմ արդյունավետ երաշխիքներին, Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի 8-րդ հոդվածի խախտման հիմքով Հայաստանի դեմ կայացված վճիռներին և ՀՀ ազգային օրենսդրությանը՝ ՄԻԵԴ սահմանած չափանիշների համատեքստում։

Աշխատաժողովի ժամանակ իր ելույթում «Իրավունքի զարգացման և պաշտպանության հիմնադրամ» ՀԿ-ի փաստաբան Դավիթ Գյուրջյանը, անդրադառնալով առկա օրենսդրական կարգավորումներին և դրանց համեմատությանը՝ ՄԻԵԴ վճիռներում արձանագրված խնդիրների համատեքստում, ընդգծեց․ «Գաղտնի հսկողության միջոցների համակարգի վերաբերյալ ՀՀ օրենսդրությունը կարելի է բաժանել 2 հիմնական բլոկի՝ Օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների գործունեության մասին օրենք և Քրեական դատավարության օրենսգիրք, որը կարգավորում է գաղտնի քննչական գործողությունները։

Խնդրահարույց է գաղտնի գործողության միջոցառումների շրջանակը․ օրինակ՝ Օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների գործունեության մասին օրենքը չի տարբերակում և արտաքին դիտում միջոցառման կիրառման հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ծանր, այլ նաև ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների դեպքում։

Գաղտնալսման դեպքում ծանուցման մեխանիզմներ չունենք․ անձը չի կարող բողոքարկել։

Հաջորդ խնդիրը վերաբերում է գաղտնի հսկողության միջոցների գործողության տևողությանը»։

Մանրամասն՝ տեսանյութում։