Հասարակություն
14.02.2025 | 19:45Պարտության մասին պե՛տք է խոսել, պարտությունը պե՛տք է գիտակցել և իմաստավորել, այլապես հնարավոր չի լինի ուղղել անցյալի սխալներն ու գտնել մեր ձախողումների պատճառները․ այս համոզման են «44․ Պարտություն․ 2020-ի Արցախյան պատերազմը՝ իրողություններ և հետևություններ» վերնագրով հետազոտության հեղինակները։
Գիրքը, որի շնորհանդեսը տեղի ունեցավ փետրվարի 13-ին, նպատակ ունի հանրային ուշադրությունը հրավիրել Արցախյան երկրորդ պատերազմի փաստական հանգամանքների վրա՝ պատերազմական գործողություններից մինչև որոշումների ընդունում, բանակաշինությունից մինչև առաջնորդության ռազմավարական մտածողության որակ։
«Գիրքն ուղղված է հետազոտողներին, որոշում կայացնողներին, քաղաքական գործիչներին, ընդհանրապես, լայն հանրությանը, որպեսզի մենք, ի վերջո, դասեր քաղենք։ Մեզ թվում էր՝ 2020-ի պարտությամբ ամեն բան ավարտվեց, հետո եղավ Արցախի կորուստը, որը սարսափելի, մեծ ողբերգություն էր, համադրելի Ցեղասպանության հետ, և հիմա կարծես թե բացառված չէ ևս մեկ ողբերգություն։ Ի վերջո, մենք՝ որպես հասարակություն, ժողովուրդ, պետություն, մեր խելքը մեր գլուխները հավաքելու ենք, թե՞ ոչ»,- նշում է «ՍիվիլՆեթ»-ի գլխավոր խմբագիր, գրքի համահեղինակ Կարեն Հարությունյանը։
Գրքի հեղինակներ Վիգեն Չթրյանը, Կարեն Հարությունյանը և Աշոտ Ոսկանյանը շեշտում են՝ անհատական մակարդակում էմոցիոնալ առումով մենք իմաստավորել ենք 2020-ի պարտությունը, բայց հասարակական, քաղաքական մակարդակում՝ ոչ։ Հետազոտությունը հիմնված է քաղաքական և ռազմական գործիչների, փորձագետների, պատերազմի մասնակիցների հետ արված 35 հարցազրույցների վրա՝ ամբողջացնելով 44-օրյա պատերազմի մանրամասն ժամանակագրությունը և ռազմական գործողությունների քարտեզը։
Հրատարակությունն իրականացվել է Գալուստ Գյուլբենկյան հիմնարկության աջակցությամբ։ Գրքում ընդգրկված երեք վերլուծականներից կենտրոնականը հենված է քաղաքական և ռազմական գործիչների, որոշում ընդունողների, փորձագետների և պատերազմի անմիջական մասնակիցների հետ անցկացված հարցազրույցների վրա։ Վիգեն Չթրյանը, օրինակ, հեղինակել է 60 էջանոց գլուխ, որտեղ խոսվում է պատերազմի պատճառների մասին։
Մանրամասները՝ տեսանյութում։
Աննա Բաբաջանյան
