Պետական ամեն լումա, վայրկյան պիտի ուղղվի պատերազմին․ երբ դա չկա, պետք չէ քննադատել սրճարանների խրախճանքը․ Հայկ Բեջանյան․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Լուրեր

07.09.2026 | 10:31
Նոր նշանակումներ Երևանի քաղաքապետարանում․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ
07.09.2026 | 10:17
Երկու կնոջ ֆինանսական կախվածության մեջ պահելով սեռական շահագործման են ենթարկել․ ՔԿ
07.09.2026 | 10:03
Արտարժույթների փոխարժեքները՝ սեպտեմբերի 7-ի դրությամբ
07.09.2026 | 09:46
Բյուրեղավանից աղիքային վարակին բնորոշ գանգատներով բուժօգնության է դիմել նախնական տվյալներով 6 քաղաքացի
07.09.2026 | 09:34
ՀՀ տարածքում ավտոճանապարհներն անցանելի են
07.09.2026 | 09:30
Երևանի քաղաքապետարանի գործակարգավարական խորհրդակցությունը. ՈՒՂԻՂ
06.09.2026 | 22:03
«Սուրբ Հովհաննես» մատուռ բարձրացող քաղաքացին վնասել է ոտքը․ փրկարարներն օգնել են
06.09.2026 | 20:00
«Շատ մեծ ուրախություն էր, երբ իմացանք, որ խաղալու ենք «Միլանի» դեմ»․ Գևորգ Ղազարյան․ ՏԵՍԱՆՅՈւԹ
06.09.2026 | 19:29
Գազամատակարարման վթարային դադարեցում Լոռիում
06.09.2026 | 19:00
Ով էր ուզում «սպանել» Նիկոլ Փաշինյանին․ կեղծ տեսանյութի իրական պատմությունը․ ՏԵՍԱՆՅՈւԹ
06.09.2026 | 18:43
Ռուսաստանը ստիպված է պաշտպանել իր շուկան․ Օվերչուկը՝ Հայաստանի հետ առևտրի մասին
06.09.2026 | 17:20
Արարատ Միրզոյանը Ռիգայում կհանդիպի Լատվիայի ԱԳ նախարարին
06.09.2026 | 17:04
Հայտնի է ֆուտզալի Հայաստանի հավաքականի կազմը
06.09.2026 | 16:49
Թրամփի հատուկ բանագնացներ Քուշներն ու Ուիթքոֆը ժամանել են Կիև
06.09.2026 | 16:26
Համբարձում Մաթևոսյանը Չինաստանում կներկայացնի Հայաստանի COP17 նախագահության տեսլականը
Բոլորը

Արցախում օրհասական իրավիճակ է, և այն ամբողջությամբ ուշադրությունը սևեռում է իր վրա։ Բայց կարևոր այլ թեմաներ բաց չթողնելու համար այսօր տնտեսության ներկա իրավիճակը քննարկել ենք «Ամբերդ» հետազոտական կենտրոնի փորձագետ, տնտեսագետ Հայկ Բեջանյանի հետ։

-Պարո՛ն Բեջանյան, այսօրվա հոգեբանական վիճակը նմանվում է 2020 թվականի պատերազմի ժամանակաշրջանի իրավիճակին, երբ մի կողմից տնտեսությունը պետք է աշխատեր, որ հարկեր գեներացվեին, մյուս կողմից՝ տրամադրություն ու սիրտ չկար դրա համար։ Ճի՞շտ են զուգահեռները։

-Իրավիճակը նման է, թեև, իհարկե, պատերազմական իրավիճակի լարվածությունը փոքր-ինչ այլ հոգեբանական ազդեցություն է ունենում։ Իսկ ինչ վերաբերում է տնտեսության աշխատելուն, իրականում պատկերը լրիվ հակառակն է։ Եթե պետությունը գտնվում է պատերազմի մեջ, ուրեմն պետք է պատերազմի ամբողջ պետությունը՝ ամբողջ բնակչությունը, ամբողջ տնտեսությունը, բոլոր ենթակառուցվածքները, պետության ամբողջ ներուժը։

-Բացի պետական մակարդակից՝ կա նաև մարդկանց մակարդակը․ երբ իրավիճակն այսպիսին է, մարդկանց համար էլ հոգեբանորեն դժվար է մանր տնտեսական որոշումներ կայացնելը՝ ինչ գնել, ուր գնալ և այլն։ Կա նաև թիրախավորում, որ երբ Արցախում իրավիճակն այսպիսին է, սրճարանները լիքն են և այլն։ Այստեղ կա՞ հակասություն։

-Հակասություն կա, և ամեն մարդու ներսում է՝ ռացիոնալ և ոչ ռացիոնալ մտածելակերպով։ Որովհետև մի կողմից՝ յուրաքանչյուր մարդ ուզում է նաև ապրել, բավարարել իր պահանջմունքներն ու ցանկությունները, մյուս կողմից՝ դրա հետ հակադրվում է մյուս քաղաքացին, որին ենթագիտակցությունը դրդում է հետ մնալ այդ ամենից։

Երբ պետության առաջ լինի հստակ նպատակ, և պետությունն ինքը ցույց տա, որ իր ամբողջ ներուժով պատերազմի մեջ է, և ամեն լուման, ամեն վայրկյանը ծախսվում է համազգային նպատակին հասնելու համար, վստահ եմ՝ շատ քաղաքացիներ, գերակշիռ մասը կգնա այդ նպատակի հետևից։ Բայց երբ այդ նպատակը ձևակերպված չէ, և նաև առօրյա կյանքն էլ ցույց է տալիս, որ պետության ենթակառուցվածքների և իշխանության համար միասնական մոտեցման հարց չկա, այդ դեպքում նաև պատճառ չեմ տեսնում քննադատելու այն քաղաքացիներին, որոնք սրճարաններում կազմակերպում են իրենց խրախճանքը։

Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում։

Գարիկ Հարությունյան