Ալիևի ծուղակը չաշխատեց՝ Ադրբեջանի դեմ կարևոր որոշում ընդունվեց․ ԵԽԽՎ-ն փաստեց՝ ԼՂ հարցը փակված չէ՛․ Արմեն Հովհաննիսյան․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Factor TV–ի հարցազրույցը քաղաքական վերլուծաբան Արմեն Հովհաննիսյանի հետ

-ԵԽԽՎ-ն քվեարկությամբ ընդունեց «Լաչինի միջանցքով ազատ և անվտանգ մուտքի ապահովումը» բանաձևը։ Հայկական պատվիրակության ղեկավար Ռուբեն Ռուբինյանը տեղեկացնում է, որ Ադրբեջանին չի հաջողվել շուրջ 60 առաջարկ ներառել բանաձևում։ ԵԽԽՎ բանաձևում ընդգծվում է ԼՂ և Լաչինի միջանցք միջազգային փաստահավաք առաքելության հրատապ գործուղման անհրաժեշտությունը, Ադրբեջանին կոչ է արվում կատարել միջազգային դատարանների որոշումները, վերականգնել գազի և էլեկտրաէներգիայի մատակարարումները ԼՂ, խոսվում է հակամարտության սրման վտանգների մասին։ Ի՞նչ կարևորություն ունի այս բանաձևը և իրական քաղաքականության վրա ի՞նչ ազդեցություն կարող է ունենալ։

-Բոլոր դեպքերում, կարծես թե, շրջանը փակվում է, չմնաց միջազգային կազմակերպություն, որը չի քննադատել Ադրբեջանին, որ նրա պահվածքն անընդունելի է։ Իհարկե, սա բավարար չէ, բայց պետք է ընդունել, որ սա որոշակի հաջողություն է, որովհետև դրա քաղաքական շարունակության լինելը կամ չլինելը տարբեր հանգամանքների արդյունք կարող է լինել, այդ թվում՝ արտաքին քաղաքականության մեջ ՀՀ էֆեկտիվ գործունեության: Ադրբեջանի կառավարությունն ընտրել է վա բանկ գնալու քաղաքականությունը։ Իրենք ուզում են ասել, որ աշխարհում չկա այդպիսի կառույց կամ երկիր, որն իրենց կստիպի գնալ պահանջվող զիջումների։

–Անկախ նրանից, թե ինչ բանաձև կընդունեն կամ դատարաններն ինչ որոշո՞ւմ կկայացնեն։

-Չէ՛, եթե իրենց համար մեկ լիներ, 50-ից ավելի առաջարկ չէին ներկայացնի, որ ներառեին բանաձևում։ Եթե իրենց համար միևնույն լիներ, կասեին՝ ինչ ուզում եք՝ քվեարկեք։ Իրենց բոլոր առաջարկները հատ առ հատ ներկայացրին և ստիպեցին քվեարկել, 3 առաջարկ ընդունվեց։

-Կարելի է ասել, որ Ադրբեջանը պայքարեց, բայց պարտվեց ԵԽԽՎ-ում։

-Իրենք հասկանում էին, որ նախօրոք են պարտվել, որովհետև, այսպես կոչված, պրոֆիլային կոմիտեն, որի ղեկավարն ուկրաինացի է, այն առաջարկները, որ մերժել էր, դրանք չանցան նաև ընդհանուր քվեարկության ժամանակ։ Այսինքն՝ իրենց համար պարզ էր դա, բայց քանի որ հաշվետու են, ադրբեջանցի ժողովրդին չէ, այլ մեկ մարդու առաջ, պետք է ցույց տային, որ պայքարում են մինչև վերջ։ Իրենց համար պարզ էր, որ այս հարցում պարտված են։ Կարելի է ասել, որ ադրբեջանական պատվիրակության ղեկավար Սեիդովը, որը փորձառու է, հոգեբանության մասնագետ, փորձում էր մանիպուլացնել հանրային կարծիքը, բայց հստակ էր, որ չի հաջողվի։ Հետաքրքիր էր, որ նրանց բողոքների մեծ մասը Լեռնային Ղարաբաղ եզրույթն օգտագործելու հետ էր կապված՝ ասելով, որ դա ռուսական անվանում է՝ ո՛չ ադրբեջանական է, ո՛չ էլ հայկական, և խնդիրն այն է, որ հետո պետք է ասվեր, որ այդ հարցը լուծված է, այսինքն՝ աշխարհն ընդունում է, որ ԼՂ գոյություն չունի, և որ ԼՂ-ն ԼՂԻՄ-ի հետ որևէ իրավաբանական կապ չունի։ Թվում է, թե տրամաբանական փաստարկ էր, բայց դա ծուղակ էր և չանցավ։

Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում։

Ռոբերտ Անանյան