Երբ հարց են բարձրացնում՝ պետության մեջ ժողովուրդը պե՞տք է զբաղվի քաղաքականությամբ, թե՝ ոչ, պատասխանը մեկն է՝ նայած, թե ինչպիսի պետության. այսօր «Քաղաքացիական հասարակության դերը Հայաստանում հանրային քաղաքականության օրակարգի ձևավորման և հաշվետու կառավարումն ապահովելու մեջ» թեմայով հանրային քննարկման ժամանակ ասաց իրավապաշտպան Ավետիք Իշխանյանը:
«Պայմանականորեն պետությունները լինում են երկու տիպի՝ միապետական, որտեղ հարաբերությունները հետևյալն են՝ իշխանություն-հպատակներ: Խորհրդային տարիներին Սահմանադրությամբ ամրագրված էր, որ իշխանությունները ժողովրդի մասին մտածում են, ասվում էր՝ դու ոչինչ մի արա, քաղաքականությամբ մի զբաղվիր: Սա պետության մի տեսակն է: Եվ կա մյուսը՝ ժողովրդավարական-իրավական պետություն, որտեղ քաղաքացի նշանակում է, որ նա ունի իր իրավունքները, այդ թվում և քաղաքական հարցերով: Ամենապասիվ մասը քաղաքականությամբ զբաղվում է ընտրություններին մասնակցելով: Առավել ակտիվ մասը՝ ստեղծում է կուսակցություններ»,- ասաց իրավապաշտպանը:
Անդրադառնալով Հայաստանում քաղաքականությանը ժողովրդի մասնակցությանը՝ Իշխանյանը նշեց. «Եթե անցնեք Հայաստանին, ապա մեզ մոտ Սահմանադրության հռչակագրային մասում մեզ տրվում է քաղաքականությանը մասնակից լինելու հնարավորությունը, բայց իրականությունն այլ է, քանի որ այս տարիների ընթացքում, կախված կառավարման համակարգից, մեզ մոտ գնալով փորձում են քաղաքացուն դարձնել հպատակ»:
