Իշխանության ներսում ինչ-որ բան կտրուկ փոխվում է․ ներքին ժողովրդավարական մեխանիզմները չեն աշխատում․ Արթուր Սաքունց. ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Factor.am-ի հարցազրույցը Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակի ղեկավար, իրավապաշտպան Արթուր Սաքունցի հետ

-Սահմանադրական դատարանում մի քանի օր է՝ նախագահ են ընտրում։ Միակ թեկնածուն Երվանդ Խունդկարյանն է։ Հրայր Թովմասյանի առաջադրած թեկնածու Աշոտ Խաչատրյանը հանել է իր թեկնածությունը։ Երբ ՍԴ-ի կազմի փոփոխությունն սկսվում էր, Դուք կպատկերացնեի՞ք, որ Հրայր Թովմասյանի հավանական փոխարինողը կլինի Երվանդ Խունդկարյանը։

-Ճիշտն ասած մենք այն ժամանակ էլ խիստ վերապահումով էինք մոտենում ընդհանրապես՝ սահմանադրական այլ մարմինների, բացի՝ ԱԺ-ի ու նրա ձևավորած Կառավարության ձևավորման գործելաոճը և համարում էինք, որ դա ծայրահեղ միջոց է, որը պայմանավորված է հետհեղափոխական ժամանակահատվածում գործընթացների ապահովմամբ, գործընթացներ, որոնք պետք է լինեն իրավական դաշտում։ Հանրային անվստահությունը, որ կար և կա Սահմանադրական դատարանի նկատմամբ, պետք է լուծվեր։ Մենք, իհարկե, գտնում ենք, որ այդ հարցը պետք է լուծվի Սահմանադրության փոփոխությամբ և նոր Սահմանադրության ընդունմամբ։ Պետք է համակարգված և արմատական փոփոխություն կատարվի, որովհետև այս Սահմանադրության շրջանակում ինչ մեխանիզմ էլ գործի գցես, կունենաս այն արդյունքը, ինչ նախկինում էր։ Այն ջանքերը, որոնք գործադրվեցին Սահմանադրական դատարանի նկատմամբ հանրային վստահության վերականգնման ուղղությամբ, դրանք կարելի է համարել՝ արդյունք չտվեցին, ձախողվեցին։ Որովհետև դու ունենում ես նույն որակի թեկնածուներ։ Ի՞նչն  է տարբերում Հրայր Թովմասյանից Երվանդ Խունդկարյանին՝ միայն անուն-ազգանունը։ Երկուսն էլ ուղղակի մասնակցություն ունեն պետության զավթման գործընթացին։ Եվ պատահական չեն հիշեցնում «Ա1+»-ի փակման հետ կապված դատական նիստերը և այն դատական նիստերը, որոնք կապված են քաղաքական հետապնդումների հետ վերջին հաշվով։ Այս առումով՝ այն ճգնաժամ ասվածը, որ կար հանրային վստահության բացակայությամբ, այդ ճգնաժամը չհաղթահարվեց։

-Գագիկ Ծառուկյանի կալանքի հարցը դատարանում է։ Ծառուկյանն ու իր թիմը պնդում են, թե քաղաքական հետապնդում է իրականացվում իրենց նկատմամբ։ Իբրև իրավապաշտպան ի՞նչ կարող եք ասել՝ Ծառուկյանի շուրջ իրավական գործընթացները ինչքանո՞վ են տեղավորվում քաղաքական հետապնդման սահմանման մեջ։

-Հաշվի առնելով, որ ընտրակաշառք բաժանել է ո՛չ միայն ԲՀԿ-ն, այլ նաև ՀՀԿ-ն, ես համարում եմ այս քրեական հետապնդումը ընտրողական մոտեցում, այսինքն՝ քաղաքական բան չկա այդտեղ, որ ես ասեմ քաղաքական, դա ընտրողական մոտեցում է։

-Եվ օրերս իշխանության շարքերից երկու հեռացում եղավ․ ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր Գայանե Աբրահամյանը մանդատը վայր դրեց, և Բարձրագույն որակավորման կոմիտեի ղեկավարի պաշտոնից հեռացավ Սմբատ Գոգյանը։ Այսպիսի կադրերի հեռացումն իշխանությունից Ձեզ ինչի՞ մասին է հուշում։

-Բելառուսի բռնապետին շնորհավորանքը, Սահմանադրական դատարանի այս թեկնածուների առաջադրումը, Գոգյանի հեռացումը նախարարի առաջարկով, Գայանե Աբրահամյանի՝ մանդատը վայր դնելը և այլ կադրերի հեռանալը խոսում են այն երևույթի մասին, որ ինչ-որ բան իշխանության ներսում կտրուկ փոփոխություն է կրում և որոշումների կայացման ներքին ժողովրդավարական մեխանիզմները չեն աշխատում։ Թե որոնք են այն պատճառները, որ ներքին ժողովրդավարության և մասնակցային գործընթացից ակնհայտ նահանջ կա, որ հանգեցրել են այդ վիճակին, դրա հետ կապված պետք է լինի բանավեճ։ Ես չեմ ուզում բնական համարվի, երբ մարդը մանդատ է դնում և որևէ բացատրություն չի տալիս։ Գոգյանը գոնե ինչ-որ բան մեկնաբանեց։ Իշխանությունը փորձում է ամեն մի հարց պայմանավորել անձնական, միջանձնային հարաբերություններով, ուրեմն, ամենաշատ նկատառումներով նշանակումը հենց իշխանություններն են արել և այնպես չի կարող լինել, որ ձեր քմաճաույքով լինի ամեն ինչ․․․․ հաստատ ոստիկանապետը իմ դասընկերը չէ, հաստատ ԱԱԾ պետն իմ կուրսեցին չէ, հաստատ Ոստիկանության ներքին անվտանգության պետն իմ աներձագը չէ, ես հարցեր եմ բարձրացնում։

Հենց իրենք կադրեր են նշանակում առանց չափանիշների և անձնական նկատառումներով, դա նորմալ է, իսկ եթե որոշակի առաջարկություններ կարող են լինել հենց բարեվարքության տեսակետից, ասում են անձնական շահեր․․․․ անձնական շահեր չկան՝ կա թափանցիկ, հաշվետու կառավարում, թափանցիկ հաշվետու կառավարում երաշխավորող մարդիկ, որոնք անցնում են բարեվարքության ստուգում։ Եթե նման մարդիկ անհամատեղելի են քաղաքական իշխանության հետ, դա նշանակում է՝ քաղաքական իշխանությունը նահանջ է ապրում թափանցիկ և հաշվետու կառավարումից։

Մանրամասները՝ տեսանյութում:

Ռոբերտ Անանյան