Պատերազմի պետք է պատրաստվենք․ Ադրբեջանը հարձակվողական լեռնային խմբեր է ստեղծում, ի՞նչ է անում ՀՀ-ն․ Աշոտ Ոսկանյան․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Facror TV-ի հարցազրույցը դիվանագետ, փիլիսոփա Աշոտ Ոսկանյանի հետ

-Հայաստանում քաղաքական կյանքը բավականին ակտիվ է, ընդդիմության և իշխանության միջև պայքար է գնում ՀՀ-ն փրկելու, Ղարաբաղի հանձնումը և Հայաստանի «թրքացումը» թույլ չտալու թեմաներով: Պահի լրջությունը հաշվի առնելով՝ թվում էր, թե քաղաքական ուժերի պայքարը պետք է լիներ կառուցողական, գաղափարների և ծրագրերի շուրջ, բայց ավելի շատ ապակառուցողական տարրն է նկատելի՝ բռնություն, վիրավորանք, ատելություն, հայհոյանք: Ինչո՞վ եք բացատրում այդ նեգատիվի մեծ լինելը, արդյո՞ք դա քանդող նշանակություն չունի:

-Դժվար է մի քանի խոսքով այդ մասին խոսել: Ժամանակին՝ 2017-ին, հարց էինք դրել, որ Հայաստանում խոսելու հիմնական երկու ձև կա․ մեկն ազգայնական ձևն է, մյուսը՝  պսևդոարևմտյան ձևը, և այդ երկուսն էլ ոչինչ չեն բացատրում, որովհետև երկուսն էլ ձևական են և չեն վերաբերում հայկական հասարակության բովանդակությանը: Ոչ ոք չի ուզում անդրադառնալ իրական կյանքին: Եվ, կարծես թե, հասարակությունը համր է: Մենք հարց դրեցինք․ իսկ հայ հասարակությունն ինչո՞վ է ապրում, ի՞նչ հասարակություն է, ինչպե՞ս է կարգավորված հայաստանյան կյանքը: Շատ հետաքրքիր էր, որ նաև 2018 թվականի իրադարձությունների արդյունքում այդ խոսակցությունը բացվեց, և ներքին կյանքի մասին, ներքին օրակարգի մասին վեճեր կան, թե որն է սխալ, որը՝ ճիշտ, բայց, համենայնդեպս, խոսակցություն բացվեց: Հիմա նույնը տեսնում ենք արտաքին օրակարգի վերաբերյալ: Այսինքն՝ տեսնում ենք երկու խոսելակերպ՝ ընդդիմության խոսելակերպը և իշխանության խոսելակերպը, որոնցից ոչ մեկը որևէ բան չի բացատրում, իրենք հետևողականորեն խուսափում են իրական պրոբլեմներից:

-Ի՞նչ պահանջներ է ներկայացնում մեր հասարակությունը, ինչո՞ւ քաղաքական ուժերը չեն բավարարում այդ պահանջները, միգուցե, գործ ունենք քաղաքական ուժերի անկարողությա՞ն հետ:

-Չեմ կարծում, այստեղ ավելի տխուր է իրավիճակը: Ես չէի խոսի հասարակության պահանջների մասին, որովհետև խնդիրն այն չէ, թե մարդիկ ինչ պահանջներ են դնում, այլ այն, թե ինչ իրավիճակում է գտնվում Հայաստանը: Հայաստանը պատերազմից հետո գտնվում է շատ ծանր վիճակում, մենք պետք է հստակ որոշումներ ունենանք, սա փորձագիտական, քաղաքական մակարդակով որոշում կայացնելու ժամանակ է: Չեմ կարծում, թե կառավարության կամ ընդդիմության ներկայացուցիչները չեն հասկանում, թե ինչ խնդիրների առաջ է կանգնած Հայաստանը, նրանք չեն ցանկանում այդ խնդիրների մասին խոսել, որովհետև դա հակասում է իրենց շահերին…

-Պոպուլիստական ցանկություններին հագուրդ տալու շահե՞ր են հետապնդում։

-Լինի դա ԼՂ հարցը, անկլավների հարցը, թե Զանգեզուրի հարցը, դրանց վերաբերյալ հստակ դիրքորոշում պետք է հայտնեն կողմերը՝ և՛ իշխանությունը, և՛ ընդդիմությունը, բայց քանի որ ունեն շատ թաքնված ներքին շահեր, գերադասում են խոսել ոչ մի բանի մասին: Կառավարությունը խոսում է խաղաղության դարաշրջանի մասին, որը բացարձակ բովանդակություն չունեցող կարգախոս է, իսկ ընդդիմությունը խոսում է Հայաստանի ապաթրքացման մասին, ինչը ևս աբսուրդ է: Ավելին՝ այս երկուսն էլ ստուգելի չեն… Իսկ ինչո՞ւ չեն խոսում կոնկրետ հարցերի մասին. այն պատճառով, որ այս հարցերի հետ կապված վտանգներ են տեսնում։

Հարցազրույցն ամբողջութամբ՝ տեսանյութում:

Ռոբերտ Անանյան