Սերժ Սարգսյանի կառավարման տարիներին հանցագործությունների թիվը  երկուսուկես անգամ աճել է

ՀՀ գլխավոր դատախազությունը խորհրդարան է ներկայացրել 2017 թվականի գործունեության մասին ամենամյա հաղորդումը։ Փաստաթուղթն ինքնին շատ տխուր տեսք ունի, քանի որ հեղինակները փորձել են, որքան հնարավոր է, քողարկել իրողությունները և քիչ է մնում հանցագործությունների թվի աճը որպես առաջընթաց և ձեռքբերում ներկայացնեն: Իսկ հանցագործությունների թիվը 2017 թվականին 2016-ի համեմատ աճել է 1521 դեպքով կամ  8,1 տոկոսով: Սակայն պատկերն առավել մտահոգիչ  է դառնում, երբ հանցագործությունների թիվը դիտարկում ենք տասը տարվա կտրվածքով: Այսպես, 2007 թվականին Հայաստանում արձանագրվել է հանցագործությունների 8 հազար 428 դեպք: 2017 թվականին այդ ցուցանիշը կազմել է 20 հազար 285 դեպք: Այսինքն, տասը տարվա կտրվածքով աճը կազմել է երկուսուկես անգամ: Ստորև ներկայացված աղյուսակում ներկայացված է  հանցագործությունների թիվը 2007-ից 2017 թվականներին, ինչպես նաև դրանց բաշխվածությունը ըստ ծանրության:

Նման պայմաններում բնական կլիներ, եթե ՀՀ գլխավոր դատախազության հաղորդագրությունում ամենամեծ ուշադրությունը դարձվեր հանցագործությունների թվի աճի պատճառների բացահայտմանը և ներկայացվեին այդ ուղղությամբ կատարված աշխատանքները: Սակայն փաստաթղթի հեղինակներն իրենց առջև նման խնդիր չեն էլ  դրել: 117 էջից բաղկացած փաստաթղթում ընդամենը մեկ նախադասությունում է խոսք գնում հանցագործությունների աճի պատճառների մասն: «Վերլուծությունները վկայում են, որ հանցագործությունների ընդհանուր թվի աճը, սոցիալական գործոններից բացի, պայմանավորված է նաև լատենտայնությամբ բարձր աստիճան ունեցող հանցագործությունների բացահայտման, գրանցման և հաշվառման աշխատանքների բարելավմամբ …»,- նշված է հաղորդման մեջ:

Այլ կերպ ասած, ինչպես միշտ, հանցագործությունների թվի աճը փորձ է արվում մատուցել իբրև իրավապահ կառույցների աշխատանքի բարելավման արդյունք: Այսինքն, դատախազությունը պատրաստ է իրավապահներին ակամա մեղադրել հանցագործ մեթոդներով գործելու, մասնավորապես հանցագործություններ չգրանցելու մեջ, միայն թե իրականությունը չներկայացվի: Իսկ ո՞րն  է այդ իրականությունը, որն այդքան խնամքով թաքցվում է: Հանցագործությունների թվի աճի իրական պատճառը մի ակնթարթ արտացոլվում է վերը բերված հատվածում՝ «սոցիալական գործոններից բացի»: Այսինքն, հանցագործությունների թվի աճը սոցիալական գործոններով է պայմանավորված կամ ավելի պարզ ասած, Հայաստանի բնակչության սոցիալական վիճակի՝ տարեց տարի վատթարացմամբ: Հասկանալի է, որ հաղորդման հեղինակները չէին կարող իրենց թույլ տալ նման բան գրել, քանի որ նման գնահատականը կվերածվեր անուղղակի քաղաքական գնահատականի: Այն էլ ՝այս օրերին, երբ պաշտոնական քարոզչությունը զբաղված է Սերժ Սարգսյանի տասամյա կառավարումը գովաբանելով:

Անկախ նրանից, հաղորդման հեղինակները կխոստովանեն, թե ոչ, սակայն հայտնի փաստ է, որ հատկապես ոչ մեծ ծանրության և միջին ծանրության հանցատեսակները հիմնականում հենց սոցիալական դրդապատճառներով են պայմանավորված: Այսինքն, այդ հանցատեսակների թիվն աճում է աղքատության մակարդակի աճին զուգահեռ: Ուստի, եթե այդ հանցատեսակների թիվը երկուսուկես անգամ աճել է, ապա դա ուղղակի նշանակում է, որ Հայաստանում սոցիալական վիճակը նույնքան վատացել է: Ասել կուզի՝ դատախազության հաղորդումով իրականում ամփոփվում է Սերժ Սարգսյանի տասնամյա կառավարումը, ըստ այդմ, փաստելով, որ Հայաստանում սոցիալական վիճակը գնալով այն աստիճան ծայրահեղ է դառնում, որ մարդիկ ստիպված են գողությամբ կամ ինչպես իրավապահների մոտ է ընդունված ասել՝ ուրիշի գույքին տիրանալու ճանապարհով լուծել իրենց հացի խնդիրը:
 

Վահագն Հովակիմյան