Նոր գործիքներ, թե՞ գեղարվեստական արժեք. խմորումներ՝ գրականության չափորոշիչների շուրջ․ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Դպրոցում գրականության դասավանդման նոր չափորոշիչների նախագիծը Կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարության կողմից հանրային քննարկման դրվելուց հետո բավական բուռն քննարկումների կիզակետում հայտնվեց։

Նախ՝ քննադատվեց «հայ» բառն առարկայի անունից հանելու հանգամանքը, նախագիծը որոշ մասնագետների կողմից որակվեց որպես ապազգային փաստաթուղթ։ Արտասահմանյան գրականությունից որոշ գործեր, ինչպես նաև հայ ժամանակակից գրողների ստեղծագործություններից դասագրքերում ներառելու ծրագրի շուրջ բավական թեժ բանավեճեր ծավալվեցին։

Քննադատները հիմնականում նշում էին, որ աշակերտները, ըստ նոր չափորոշիչների, չեն անցնելու Խորենացի, Նարեկացի, Քուչակ, փոխարենը ուսումնասիրելու են հայ ժամանակակից գրողների, որոնց գործերը չեն անցել ժամանակի քննությունը։ Որոշ գրականագետներ ծրագրում ներառված մի քանի ժամանակակից գրողի տվեցին «գռեհկաբան» որակումը։

Ավելի ուշ նախարարությունը հանդես եկավ պարզաբանմամբ՝ ոսկեդարի և միջնադարյան հայ գրականությունը ուսումնական ծրագրում ներառված է։

«Մասնավորապես՝ սկսած 5-րդ դասարանից՝ աշակերտները կուսումնասիրեն պատմիչներ Մովսես Խորենացու, Ագաթանգեղոսի, Փավստոս Բուզանդի, Եղիշեի, Ղազար Փարպեցու, ինչպես նաև առակագիրների գործերը: Ծրագրում ներառված են նաև միջնադարյան հեղինակներ Գրիգոր Նարեկացին, Ներսես Շնորհալին, Նահապետ Քուչակը, Սայաթ-Նովան»,- ասված է հայտարարության մեջ։

Ի դեպ, չափորոշիչների նախագծի վրա վեց հոգանոց խումբ է աշխատում, հինգը ուսուցիչներ են։ Այն, ինչ ներկայացվել է հանրության դատին, դեռևս սևագիր է, չափորոշիչները դեռ խմորվում են։

Այնուամենայնիվ, ի՞նչ առավելություններ ունեն նախագծում ներառված նոր մոտեցումները և որո՞նք են դրանց վիճահարույց կողմերը։ Թեմայի շուրջ Factor TV-ն զրուցել է գրականագետ, ԵՊՀ Հայ գրականության ամբիոնի դոցենտ Հայկ Համբարձումյանի և գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Ազատ Եղիազարյանի հետ։

Մանրամասները՝ տեսանյութում։

Աննա Բաբաջանյան