Կառավարության ծաղրը թոշակառու, նպաստառու և նվազագույն աշխատավարձ ստացող քաղաքացիների նկատմամբ

ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Հովհաննես Սահակյանը նոյեմբերի 22-ի ասուլիսում ուշագրավ թիվ հնչեցրեց:

Պաշտոնյան ինքն ընդունում է, որ Հայաստանում տարեցները ստանում են շատ ավելի ցածր գումար պետության կողմից, քան անհրաժեշտ է ապրելու համար:

Թեև Հովհաննես Սահակյանը նշում է, որ թվերը համադրելի չեն կարող լինել նվազագույն զամբյուղին, բայց փորձենք համադրել:

Հայաստանում կենսաթոշակառուների թիվը կազմում է 524 485 մարդ:

Հայաստանում ծերության թոշակ է ստանում 64 000 մարդ: Ծերության թոշակը հավասար է բազային թոշակին, այսինքն՝ 16 000 դրամ:

Հայաստանում աշխատանքային թոշակառուների թիվը կազմում է 460 485 հոգի: Միջին կենսաթոշակը կազմում է 40 300 դրամ:

Հայաստանում աղքատության նպաստ է ստանում 106 300 ընտանիք: Նպաստի միջին չափը կազմում է 31 300 դրամ:

Հայաստանում նվազագույն աշխատավարձի չափը կազմում է 55 000 դրամ:

Հայաստանում նվազագույն սպառողական զամբյուղի չափը կազմում է 55 000 դրամ:

Հայաստանում նվազագույն պարենայն զամբյուղի չափը կազմում է 31 407 դրամ:

Ստացվում է, որ Հայաստանում մեկ ընտանիքի ամսական նպաստի չափը նույնքան է, որքան մեկ հոգուն պետք է մեկ ամիս միայն սնվելու համար, այն էլ՝ ընդամենը 11 տեսակի ուտելիք:

Հաշվի առնենք, որ նպաստ ստացող ընտանիքներից շատերում չկա որևէ աշխատող, այսինքն՝ 32 հազար դրամով ապրում է մեկ ամբողջ ընտանիք, չնայած որ այդ գումարը սահմանված է մեկ հոգու յոլա գնալու համար:

Ինչ վերաբերում է թոշակին, ապա ծերության թոշակ ստացողը ստանում է կրկնակի քիչ սնունդի փող, քան պետությունը սահմանել է մեկ ամսում ապրելու համար:

Ընդ որում, շեշտենք, խոսքը ոչ թե նվազագույն սպառողական զամբյուղի մասին է, այլ՝ պարենային՝ միայն սննդի:

Սա դուրս է որևէ տրամաբանությունից:

Այսինքն, պետությունը մարդուն տալիս է շատ ավելի քիչ գումար, քան ինքը սահմանել է ապրելու համար:

Եվ ուշագրավ է, որ սոցապծառայության ղեկավարը ոչ թե նշում է տարեթիվ, թե երբ կարող է թոշակառուն մի փոքր ավելի բարձր թոշակ ստանալ, այլ հույս է հայտնում, որ այդպես կլինի … տարիներ անց:

Սևակ Հակոբյան