Թուրքիան և Ադրբեջանը պետք է ապացուցեն, որ ԵՄ-ին Ռուսաստանի գազ չեն մատակարարում

Ռուսաստանից գազի մատակարարման լիակատար և անսահմանափակ արգելք սահմանող դրույթը պահանջում է, որ Ադրբեջանը և Թուրքիան ապացուցեն, որ Բուլղարիայի սահմանին գտնվող կոմպրեսորային կայաններից մեկի միջոցով ԵՄ մատակարարվող գազը ռուսական ծագում չունի։ Սա բխում է ԵՄ Խորհրդի՝ Եվրոպական Միության պաշտոնական տեղեկագրում հրապարակված որոշումից, գրում են ադրբեջանական լրատվամիջոցները։

ԵՄ EU/261/2026 կանոնակարգն ընդունվել է 2026 թվականի հունվարի 26-ին, ԵՄ պաշտոնական տեղեկագրում հրապարակվել 2026 թվականի փետրվարի 2-ին։

Տեքստը սահմանում է, որ ներմուծվող գազի ծավալները (բացառությամբ՝ հստակ ռուսական գազի) պետք է ապացուցեն իրենց ծագումը մուտք գործելու պահին՝ արգելքի շրջանցումը կանխելու համար։ Ոչ ռուսական գազի ներմուծման դեպքում նախնական մաքսազերծման ընթացակարգի շրջանակներում պահանջվում է ծագման ապացույց՝ նախքան ԵՄ սահմանը հատելը (օրինակ՝ սահմանային անցակետերում, ինչպիսին է Strandzha 1-ը բուլղարա-թուրքական սահմանին):

Ստրանժա-1/Մալկոչլար գազի մատակարարման կետը գտնվում է Թուրքիայի և Բուլղարիայի սահմանին։

Մոտակայքում է գտնվում մեկ այլ կոմպրեսորային կայան՝ Ստրանժա-2/Մալկոչլարը, որը Ռուսաստանից եկող «Թուրքական հոսք» գազատարի ծովային հատվածի ցամաքային շարունակությունն է:

«Ստրանժա-1 անցումը Եվրամիությունը կապում է խողովակաշարային համակարգի հետ, որը տեղափոխում է ոչ միայն Ադրբեջանից և Թուրքիայից գազ, այլև Ռուսաստանի Դաշնությունից գազի զգալի ծավալներ։ Հետևաբար, պետք է պահանջվեն միանշանակ ապացույցներ, որոնք ցույց կտան, որ ծագման երկիրը Ռուսաստանի Դաշնությունը չէ, և իշխանություններին պետք է տրվի բավարար ժամանակ դա ստուգելու համար»,- նշված է Եվրոպական խորհրդարանի և Խորհրդի 2026/261 կանոնակարգում։

Փաստաթղթի համաձայն՝ այս կետով ԵՄ ներմուծված գազը ավտոմատ կերպով ճանաչվում է որպես Ռուսաստանից ստացված կամ արտահանված, «եթե լիազոր մարմիններին չտրամադրվի միանշանակ ապացույց այն մասին, որ բնական գազի արտադրության երկիրը Ռուսաստանի Դաշնությունը չէ՝ այդ գազի ԵՄ մաքսային տարածք ներմուծումից ոչ ուշ, քան 7 աշխատանքային օր առաջ»։

Թարգմանությունը՝ Էմմա Չոբանյանի