Քաղաքականություն
12.08.2021 | 21:00Հայ-ադրբեջանական հակամարտության ներկա փուլի, Հայաստանի դաշնակիցների և Հայաստանի ներքին խնդիրների մասին զրուցել ենք քաղաքագետ Լևոն Շիրինյանի հետ։
— Պարոն Շիրինյան, կառավարության այսօրվա նիստին վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն ասել է, որ սահմանին անհրաժեշտ է մոնիտորինգային առաքելություն, և, մեջբերում եմ․ «Եթե ՀԱՊԿ-ի համար դա ընդունելի չէ, այլընտրանքը մնում է ԵԱՀԿ ՄԽ համանախագահության դիտորդական առաքելությունը»։ Ի՞նչ է սա նշանակում, և արդյոք այստեղ կա՞ արտաքին քաղաքական կուրսի փոփոխություն։
— Արտաքին քաղաքական կուրսի փոփոխություն դա չէի ասի խորքի մեջ, այլ Հայաստանի շուրջ ուժերի տեղաբաշխվածության, բարեկամներ-թշնամիներ, դաշնակից-ոչդաշնակից հարաբերությունների մերկացումն է։
Պարզ է, որ Հայաստանն այս ճանապարհը պիտի անցներ, որովհետև ՀԱՊԿ կառույցի մեջ է։ Եթե պատրանքներ եղել են, գուցե իմ մոտ էլ են եղել ստորագրման օրերին, որ ինչ-որ մի կառույց է առաջանում, չէ՞, որը համանմանության պատկերի մեջ ՆԱՏՕ-ի նման է։ Բայց հետո պարզվեց, որ ռուսական պաշտպանական կառույցը բլեֆ է, սուտ է, կեղծ է։
— Նախկին անկլավների մասին հարցը պարբերաբար գալիս է քննարկումների դաշտ։ Ո՞ւմ է ձեռնտու, որ թեման գալիս է դաշտ։
— Խորքը գնում է 1920-ական թվականներ։ Ինչո՞ւ են այդ անկլավներն առաջացել, ո՞վ է առաջացրել։ Ռուս-ադրբեջանական տանդեմը տեղադրել է ռումբեր, Հայաստանի դեմ հազար ու մի պրոբլեմներ։ Եթե նայեք ռազմավարական նշանակության բարձունք, լճեր, գետեր, բոլորը բանի տակ է։ Հայասստանը պարտված կողմ է 1920 թվականից։
Ինչի՞ է հիմա Շոյգուն ջերմացել հանկարծ։ Ասում է՝ Հայաստանի բանակը զինում եմ։ Օրինակ ես սպասում էի, որ ինքը պիտի ասեր՝ ադրբեջանցիներին շպրտում ենք դուրս լճի ափերից, խեղդում ենք լճի մեջ, դուրս ենք անում։ Չէ, ասում է՝ սահմաններին ձեռք չտան, մինչև բանակցենք։ Խնդիրն էդտեղ չէ։ Ասում է՝ բանակը զինում ենք։ Այսինքն որպեսզի բանակը սովետական իրենց ստանդարտից հանկարծ դուրս չգա։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում։
Գարիկ Հարությունյան
