Կռնատ կնոջ միակ կաղ որդուն տանում են բանակ

Պապոյանների տնակում վերջին օրերին կանայք տխուր են: Հունվարի 29-ին բանակ են ճանապարհելու իրենց միակ տղամարդուն՝ 18 տարեկան Ռուբենին: Ռուբենը կիսախարխուլ այս տնակի միակ սյունն է, միակ աշխատող ձեռքը: Նրա մայրը՝ Սվետլանան, հաշմանդամ է, ի ծնե՝ ձեռք չունի, ինչի պատճառով նրան գործի չեն ընդունում։ Ռուբենի ձեռքին են նայում նաև հաշմանդամ մորաքույրը, տատիկը, որն ամբողջ կյանքում պահել է սայլակին գամված դստերը:

Երկու տարի առաջ Ռուբենը ավտովթարի հետևանքով վնասել է ոտքը: Վերջին վերականգնողական բուժումը ստացել է 6 ամիս առաջ։ 2016 թվականին Հերացու անվան առաջին հիվանդանոցային համալիրից դուրս գրելուց, Ռուբեն Պապոյանի բժշկական փաստաթղթերում հետևյալ կլինիկական ախտորոշումն են նշել. «Ձախ ազդոսկրի Վ/3-ի սերտաճած կոտրվածք»:

Բժիշկներն ասել են, որ տղայի մի ոտքը մյուսից 2,5 սմ-ով կարճ է: Ամերիկացի մի բժիշկ բարեգործական հիմունքներով հետազոտել է Ռուբենին, նրա ոտքի դեֆորմացիայի չափին համապատասխան սուբլիմատոր է տվել՝ հարմարանք, որը նա տեղավորում է կոշիկի մեջ: Այսպես քայլելը հեշտ է: Զինկոմիսարիատում Սվետլանային ասել են՝ Ձեր տղայի ոտքը ոչ թե 2,5, այլ 1,8 սմ է կարճ, իսկ սա թույլատրելի հաշմություն է: Ոչ մի փաստաթուղթ Սվետլանային չեն տրամադրել: Նրան մնում է հավատալ զինկոմին, բայց նա չի հավատում: Այժմ բողոքը պաշտպանության նախարարի մոտ է։

Ազատ ժամանակ Ռուբենը ուլունքներից զարդեր է պատրաստում, դուրս է գալիս փողոց և առաջարկում է անցորդներին, որ գնեն, շինարարություն է անում, եթե գործ կա, այլ պատահական աշխատանքներ: Ամեն կերպ օգնում է կանանց: Երիտասարդ տղայի համար այս պայմաններում ապրելը հեշտ չէ: Մեզ խոստովանեց, որ թեև հիվանդ է, բայց զորամասում գուցե, ավելի լավ լինի իր համար, քան տնակի մի սենյակում, հաշմանդամ կանանց հետ: Բայց ո՞նց, ում հույսին թողնի նրանց:

Սյուզան Սիմոնյան