Քաղաքականություն
29.09.2020 | 21:56Factor.am-ի հարցազրույցը քաղաքագետ մեկնաբան Ռուբեն Մեհրաբյանի հետ
– Այսօր Թուրքիայի ռազմաօդային ուժերի F-16 բազմաֆունկցիոնալ կործանիչը ՀՀ օդային տարածքում խոցել է ՀՀ ԶՈւ ռազմաօդային ուժերի ՍՈւ-25 գրոհիչ: Պարո՛ն Մեհրաբյան, մենք այլևս ինչի՞ հետ գործ ունենք։
– Այն, ինչ տեղի է ունենում այս րոպեների ընթացքում, սա հաղորդում է պատերազմին նոր մակարդակ, նոր չափում և նոր մասշտաբներ, և այո՛, սա իրողություն է, որը ձևավորվել է մեր տարածաշրջանում։
– Թուրքիան օգնության է շտապել Ադրբեջանին։ Ինչո՞ւ, որովհետև Ադրբեջանն ունակ չէ՞ միայնակ լուծել ռազմական խնդիրները, թե՞ իրականում այլ պատճառ կա։
– Թուրքիան իր շահերից բխող խնդիրներ է փորձում լուծել, և այնպես չէ, որ Ադրբեջանի շահն է առաջնային, իր համար առաջնային է սեփական շահը, որի սպասարկմամբ էլ զբաղված է, այդ թվում՝ մեր տարածաշրջանում և ոչ միայն։ Այս աննախադեպ ագրեսիվ դրսևորումները Թուրքիան ցուցաբերել է ոչ միայն Հարավային Կովկասում, այլ, ինչպես գիտենք, և՛ Մերձավոր Արևելքում, և՛ Հյուսիսային Աֆրիկայում, և՛ Միջերկրական ծովում, և՛ մի քանի հարևանների հետ հարաբերություններում։ Հիմա Թուրքիան շրջվել է դեպի Հարավային Կովկաս և փորձում է այդ քաոսը արտահանել նաև մեր տարածաշրջան։ Այն, ինչ տեղի է ունենում այսօր, ժամ առաջ միջազգային հանրության միջամտությունն է պահանջում՝ շատ պարզ պատճառով, որովհետև սա կարող է հանգեցնել լրջագույն միջազգային ճգնաժամի, ընդ որում՝ ճգնաժամի, որը վերաբերում է ոչ միայն երկու կամ երեք երկրների, այլ շատ ավելի լայն մասշտաբի։ Սա ժամերի ընթացքում գնում է դեպի միջազգային ճգնաժամ, որը շուտափույթ հանգուցալուծում է պահանջում։
– Երրորդ օրն է՝ ռազմական գործողություններ են։ «Թուրքիան ուղիղ ագրեսիա է իրականացնում ՀՀ-ի նկատմամբ»,- հայտարարում է ՀՀ ՊՆ-ն։ Իսկ Թուրքիայի արտգործնախարարն ասել է, թե իրենք Ադրբեջանի կողքին են նաև մարտի դաշտում․ «Եկել է հայկական օկուպացիայի հարցն արմատապես լուծելու ժամանակը»։ Ի՞նչ ծավալի աջակցության մասին կարող է խոսք գնալ և այն ինչպե՞ս կարող է ազդել հակամարտության բովանդակության վրա։
– Մենք տեսնում ենք, որ այդ աջակցության ծավալներում որևէ սահմանափակում Թուրքիան չի պատկերացնում և, այսպես ասենք, մնացյալ՝ դեռ չգործադրված ծավալների ներգրավումը կարող է ընդամենը դիտարկվել զուտ ժամանակի հարց։ Նայած՝ ինչ նկատի ունենք բովանդակություն ասելով, համենայն դեպս, այն նացիստական գաղափարախոսությունը, որով զինված են Էրդողանը և Ալիևը, դա այս ամենին հաղորդում է այն բովանդակությունը, որ նրանք, փաստորեն, համարում են, որ 100 տարի առաջ իրենք ինչ-որ գործ են կիսատ թողել և հիմա պետք է ավարտեն։ Ես կիսում եմ այն գնահատականը, որ այս պատերազմի նպատակը ոչ թե ռազմական հաղթանակն է, այլ պատերազմի նպատակը ցեղասպանությունն է և թիրախում ամբողջ հայությունն է։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում։
Ռոբերտ Անանյան
