ՏԱՐԱԿԱՐԾԻՔ․ «Հայ եկեղեցու պատմություն» առարկան կրթում է, թե՞ քարոզում, այն պետք է հանել, թե՞ բարեփոխել. ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Այս օրերին ակտիվորեն քննարկվում է Հայաստանի հանրակրթական դպրոցներում «Հայ եկեղեցու պատմություն» առարկայի դասավանդման նպատակահարմարության հարցը: Որոշ փորձագետներ այդ առարկայի դասավանդումը որակում են իբրև քարոզչություն՝ նշելով, որ «Եկեղեցու պատմություն» առարկայի անվան տակ դպրոցներում իրականացվում է Հայ առաքելական եկեղեցու քարոզչությունը, դպրոցը դարձնում են թիրախ՝ երեխաներին ստիպելով աղոթք անել և այլն:

Ի դեպ, դեռևս 2013-ին ՄԱԿ-ի՝ երեխաների իրավունքների հանձնաժողովն առաջարկել էր վերանայել դպրոցների ուսումնական ծրագիրը՝ դրանում արտացոլելով բոլոր երեխաների կրոնի ազատությունը: Իսկ թեման այս օրերին կրկին ակտուալ դարձավ, քանի որ կրթության ոլորտի մասնագետները հիշեցին, թե Կրթության և գիտության նախարարության ներկայիս պաշտոնյաները թեմայի շուրջ ինչ դիրքորոշում ունեին մինչև իշխանության գալը: Եվ եթե նախկինում նրանք նշում էին, որ էթիկան ու բարոյագիտությունը վաղուց դուրս են եկել կրոնական ենթատեքստից, որ առարկայի դասավանդումը պիտի այլընտրանք ապահովի, որպեսզի երեխան ընտրության հնարավորություն ունենա, ապա այժմ, որոշ մասնագետների դիտարկմամբ, նրանք քաղաքական կամք չեն դրսևորում և անհրաժեշտ քայլեր չեն ձեռնարկում:

Ի վերջո, հանրակրթական դպրոցներում պե՞տք է դասավանդել «Հայ եկեղեցու պատմություն» առարկան, եթե նույնիսկ դրա անհրաժեշտությունը կա՝ ապա ի՞նչ մեթոդներով: Կարիք կա առարկան հանելու, թե՞ բարելավելու:

Թեմայի շուրջ Factor.am-ը զրուցել է պատմաբաններ Հրանտ Տեր-Աբրահամյանի և Վահրամ Թոքմաջյանի հետ։

Մանրամասները՝ տեսանյութում։

Աննա Բաբաջանյան