Վարդան Մամիկոնյանին կլոնավորե՛ք, թող գա մեզ փրկի․ չի՛ լինելու դա, մինչև համակարգ չփոխվի. Էդգար Բաղդասարյան․ ՏԵՍԱՆՅՈւԹ

«Եթե պետությունը դառնա արտադրող, համարտադրությունների մասին մոռացե՛ք: Չեմ հասկանում, փողից բացի՝ մեզ պետք չէ՞ աշխարհին ներկայանալ մեր կինոտեսակով: Այսօր կինոարտադրողը Հայաստանում մենակ է, պետությունը թքած ունի նրա վրա, մեզ վերաբերվում են որպես «նախլեբնիկի», փողն այնպիսի տոնով են տալիս, կարծես մերը չէ: Եթե այդպես շարունակվի, աֆսայդի մեջ ենք հայտնվելու աշխարհում»,- Factor TV-ի հետ զրույցում տեսակետ է հայտնում կինոռեժիսոր Էդգար Բաղդասարյանը՝ անդրադառնալով «Կինեմատոգրաֆիայի մասին» օրենքի նոր նախագծին, որով փոխվում է պետության դերը ոլորտում. այն աջակցողից դառնում է արտադրող:

Էդգար Բաղդասարյանը խոսում է այն մասին, թե ինչպես խզվեց հայ կինոյի կապը հանդիսատեսի հետ, որին նպաստեցին մի շարք հանգամանքներ։

«Հայկական կինոն դիտողի հետ կապը կտրեց, կինոթատրոնները դարձան մոլեր կամ ավտոսրահներ: Թվային հեղափոխությունն էլ իր դերը խաղաց, հեռուստաընկերություններին սկսեցին հետաքրքրել կոմեդիաներ ու սերիալներ, հիմա արդեն՝ ալգորիթմով արված մի ժամանոց «սալաթ-ֆիլմեր»՝ առանց հեղինակի ու այստեղից-այնտեղից գողացված սցենարով»,- ասում է նա:

Կինոռեժիսորն անդրադառնում է նաև «Իրական Հայաստանի գեղագիտության տեղորոշման և աջակցության» հայեցակարգը հաստատելու որոշման նախագծին. «Իրական Հայաստան ֆրազան չեմ ընդունում: Ի՞նչ է նշանակում՝ իրական Հայաստան, ինչ ունես այս պահի՞ն: Վաղը մի քիչ պակասեց, Աստված չանի, կարո՞ղ է իրական Հայաստանը դառնալ Կասկադը միայն: Ճապոնացիների համար Ֆուձիյաման իրական Ճապոնիա՞ է, թե՞ չէ, սիմվո՞լ է, թե՞ չէ, ում ձեռքն ուզում է՝ ընկնի»:

Մանրամասները՝ տեսանյութում:

Աննա Բաբաջանյան