15.01.2026 | 12:47
Անի Ամիրաղյանը դուրս է եկել 1/8 եզրափակիչ
2024 թվականը կլինի ածխածնի վերամշակման արդյունաբերության զարգացման տարի
Քաղաքականություն
02.01.2024 | 10:01
Համաշխարհային էներգետիկայի պատմության մեջ խոշոր փոփոխություններ են տեղի ունենում։ Մասնավորապես, Արևմուտքը մտադիր է հրաժարվել «կեղտոտ» վառելիքից՝ շրջակա միջավայրը փրկելու համար։ Սակայն, ինչպես պարզվեց, դա այնքան էլ հեշտ չէ անել․ այլընտրանքային էներգիայի աղբյուրները չեն կարող բավարարել համաշխարհային պահանջարկը, գրում է Asharq Al-Awsat-ը։
Ներկայում կարևոր փոփոխություններ են տեղի ունենում համաշխարհային էներգետիկայի պատմության մեջ։ Այս արդյունաբերությունն արդեն սկսել է աստիճանաբար փոխվել 2015 թվականին Փարիզում ՄԱԿ-ի Կլիմայի փոփոխության հարցով համաժողովից (COP21) հետո:
Հանածո վառելիքի վերաբերյալ տեսակետներն աստիճանաբար փոխվեցին Փարիզի կոնֆերանսից հետո՝ գլոբալ բարդ և ցավալի փորձառությունների պատճառով՝ COVID-19 համաճարակի, Ուկրաինայի հակամարտության և Գազայի հատվածում պատերազմի պատճառով:
Առաջին փոփոխությունը, որ տեղի է ունեցել, պահանջարկի կայուն աճն է և հանածո վառելիքի (նավթ և գազ) օգտագործման անհրաժեշտությունը, մասնավորապես, էներգիայի համաշխարհային պահանջարկը բավարարելու համար:
Կայուն էներգիայի աղբյուրները (օրինակ՝ արևը կամ քամին) այլընտրանքներ են ավանդական տարբերակներին, բայց դրանք չեն կարողանում բավարարել էներգիայի աճող համաշխարհային պահանջարկը՝ ճգնաժամերի և կլիմայի փոփոխության պայմաններում: Բայց միայն նավթի այս հրատապ անհրաժեշտությունը բավարար չէր COVID-19 համաճարակից և Ուկրաինայում պատերազմի մեկնարկից հետո նոր դաժան իրականությունն ընդունելու համար։
Արևմտյան արդյունաբերական զարգացած երկրները դժվարությամբ են հրապարակայնորեն խոստովանում, որ իրենք չեն կարողացել նվազեցնել սև ոսկու օգտագործումը: Ավելի շուտ, երկրների այս խումբը, կլիմայի փոփոխության դեմ պայքարի պատրվակով, որոշել է շարունակել շարժվել դեպի «զրոյական արտանետումներ մինչև 2050 թվականը»։
Նավթ արդյունահանող երկրները և նրանց ընկերությունները պարտավորվել են ապացույցներ ներկայացնել, որ սև ոսկի արտադրելը հնարավոր է իրականացնել ցածր արտանետումներով։ Նրանք արդեն զբաղվում են ածխածնի վերամշակման արդյունաբերության զարգացմամբ․ սա մի մեթոդ է, որը երկար ժամանակ կիրառվում է որոշ խոշոր երկրների կողմից, ինչը թույլ է տվել նավթի շարունակական օգտագործումը՝ համաձայն Դուբայի COP28 համաժողովի ժամանակ ընդունված որոշման։
Մենք նոր էներգետիկ դարաշրջանի շեմին ենք։ 19-րդ դարում գերիշխում էր ածուխը, 20-րդ դարում՝ նավթը։ Սակայն 21-րդ դարում աշխարհը սկսում է տատանվել ցածր արտանետվող նավթի և էներգիայի կայուն աղբյուրների (օրինակ՝ արևի կամ քամու) միջև:
