Աթենքի հռչակագիրն իրական շրջադարձ է, թե՞ Էրդողանի հերթական մարտավարական քայլը․ անդրադարձ

Հունաստանի և Թուրքիայի միջև հարաբերությունների ջերմացումը, որը հաստատվել է հինգշաբթի կնքված Աթենքի հռչակագրով, թույլ է տալիս որոշակի լավատեսություն հայտնել, որ, միգուցե, երկու երկրները կկարողանան համագործակցել իրենց փոխադարձ շահի համար: Այս մասին ասվում է ekathimerini-ի անդրադարձում։

«Սա առաջին քայլն է անկանխատեսելի ճանապարհին, և մենք կտեսնենք՝ դա իրական շրջադա՞րձ է մատնանշում Թուրքիայի քաղաքականության մեջ, թե՞ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի հերթական մարտավարական քայլն է։ Չմոռանանք, որ մինչև փետրվարի վերջ Էրդողանը Թուրքիայի Հանրապետության հիմնադրման հարյուրամյակն օգտագործում էր Հունաստանին սպառնալու համար»,- ասվում է հրապարակման մեջ։

Ըստ լրատվամիջոցի՝ Թուրքիայի երկրաշարժերի հետևանքով երկու ժողովուրդների միջև առաջացած անկեղծ հույզերի ալիքից բացի՝ Հունաստանը չի փոխել իր դիրքորոշումը կարևոր հարցերի վերաբերյալ: Այսպիսով, մտածելու համար՝ արդյո՞ք այսօրվա մերձեցումն ապագա ունի, պետք է տեսնել, թե ինչու է Էրդողանը փոխել կուրսը։

«Մենք չենք կարող իմանալ թուրք առաջնորդի մտքերը։ Բայց նրա պահվածքից կարող ենք որոշակի եզրակացություններ անել նրա դրդապատճառների վերաբերյալ։ Էրդողանը միշտ շարժման մեջ է, հնարավորություններ է փնտրում, իրերը տեղափոխում, հանգամանքներից օգտվում։ Ամեն անգամ, երբ նա հայտնվում է փակուղում, որոշում է ցույց տալ, որ ինքն է ղեկավարում իրավիճակը։ Ինչ վերաբերում է Հունաստանին, ապա նրա համառ նպատակն է՝ մեկուսացնել Աթենքին ԵՄ գործընկերներից և ՆԱՏՕ-ի դաշնակիցներից: Նա կա՛մ մեղադրում է Հունաստանին անօրինականության մեջ, կա՛մ պնդում, որ նրա դաշնակիցները խոչընդոտ են հանդիսանում հույն-թուրքական բարեկամության համար»,- ասվում է անդրադարձում։

Թեպետ զգուշավորությանը, ըստ լրատվամիջոցի, հույն-թուրքական հռչակագիրը բարեկամական հարաբերությունների և բարիդրացիության մասին կարևոր է։ Դա հաստատում է, որ վերջին մի քանի տարիների լարվածությունը չի ամրապնդել Թուրքիայի դիրքերը կամ թուլացրել Հունաստանի դիրքերը։ Չնայած հռչակագիրը պարտավորեցնող չէ (և կողմերից յուրաքանչյուրը կարող է հեշտությամբ մեղադրել մյուսին այն խախտելու համար), այն կրում է Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի և Հունաստանի վարչապետ Կիրիակոս Միցոտակիսի ստորագրությունները։

«Այն ներդրում է ավելի լավ ապագայի համար, քան Թուրքիայի ռազմատենչությունն ակնկալելն է։ Սակայն բարի կամքի ժեստեր կպահանջվեն՝ ցույց տալու համար, որ Աթենքի հռչակագիրն իրական առաջընթաց է արձանագրում, այլ ոչ թե պատեհապաշտություն»,- եզրափակում է հոդվածագիրը։

Էմմա Չոբանյան