Քաղաքականություն
01.06.2022 | 20:02Factor TV-ի հարցազրույցը «Ազատ քաղաքացի» ՀԿ ղեկավար Հովսեփ Խուրշուդյանի հետ
-Պարո՛ն Խուրշուդյան, մոտենում է Ուկրաինայի դեմ ՌԴ-ի պատերազմի 100-րդ օրը։ ԱՄՆ նախագահ Ջո Բայդենը հայտարարել է, որ Վաշինգտոնը Կիևին կտրամադրի ավելի կատարելագործված հրթիռային համակարգեր և զինամթերք, որպեսզի ուկրաինական զորքերն «առավել ճշգրիտ խոցեն մարտադաշտի հիմնական թիրախները»: Վաշինգտոնը մի կողմից օգնում է Ուկրաինային՝ հակազդելու ռուսական բանակի հրետանային կրակին, մյուս կողմից՝ չի տրամադրում այնպիսի զենք, որն Ուկրաինային հնարավորություն կտա խոցել Ռուսաստանի տարածքի խորքում գտնվող թիրախները, ինչը, ըստ վերլուծաբանների, կարող է սաստկացնել պատերազմը: Ինչպիսի՞ հետևանք է ունենալու պատերազմի արդյունքը ՀՀ-ի և տարածաշրջանի վրա, արդյո՞ք ոչ-ոքի սցենարն եք առավել հավանական համարում։
-Ես բացառում եմ ոչ-ոքի սցենար այս պատերազմում։ Ավելի իրատեսական սցենարը ՌԴ-ի պարտությունն է, չեմ ասում՝ գլխովին ջախջախումը, բայց նա կամովին թողնելու է Ուկրաինան, դա ժամանակի հարց է, միտումները դրան են տանում։ Այն առավելությունները, որ պարբերաբար ռուսական բանակն արձանագրում է մոբիլիզացիայի՝ մեծ քանակով զորք այնտեղ նետելու շնորհիվ, ուղղակի ժամանակավոր են։ Նույնիսկ ամբողջ Ուկրաինայի գրավումով ինքը չի հաղթելու, ժամանակավոր ուրախություն է լինելու։ Եթե ոչ-ոքի արդյունք գրանցվի, Ալիևն ու Էրդողանն ունենալու են հզոր թիկունք՝ հանձին Պուտինի, անընդհատ դեմ են տալու Արևմուտքին՝ ասելով, որ իրենց չճնշեն՝ միջազգային իրավունքի շրջանակում կոնֆլիկտների լուծում չպահանջեն, ո՛չ մարդու իրավունքների, ո՛չ ժողովրդավարության հարգում, ո՛չ կոռուպցիայի դեմ պայքար չսպասեն։ Էրդողանի և Ալիևի դիրքորոշումն է դա՝ «Հենց դա պահանջեք, կթեքվենք ՌԴ-ի կողմ, նավթի և գազի հարցերով ձեզ էներգետիկ շանտաժի կենթարկենք»։ Այս առումով հայերը մեծ սպասումներ չեն կարող ունենալ։
-Ի՞նչ է հետևելու պատերազմից հետո ՌԴ-ի և Ադրբեջանի հավանական մերձեցման առումով։
-Եթե Ադրբեջանը մերձենում է ՌԴ-ի հետ, որը կանգնած է Արցախում, ի՞նչ է անում դրա դիմաց ՌԴ-ն, հայկական հողերի հաշվին էլի զիջումներ է անում, կոպիտ ասած՝ «փառուխացման» գործընթացն է շարունակվում, գյուղ առ գյուղ, Փառուխ առ Փառուխ մեր գյուղերը կվաճառի Ադրբեջանին։ Հենց ՌԴ-ն զգա, որ ՀՀ-ում իր բազային սպառնում է ինչ-որ բան, և իր 5-րդ շարասյունով չի կարողանա դրան դիմակայել, այսինքն՝ չի կարողանա այնքան այստեղ իրավիճակն ապակայունացնել, որ ՀՀ-ն ինքնիշխան քաղաքականություն չկարողանա վարել։ Եթե ՀՀ-ի շահերից է բխում այստեղից դուրս ուղարկել ՌԴ-ի բազան, կամ ՌԴ-ն փորձում է 5-րդ շարասյան միջոցով ապակայունացնել, իշխանություն փոխել, և դուրսբերումը թույլ չտալ, կամ եթե դա չկարողանա անել, գնալու է համաձայնությունների ՀՀ-ի հետ։ Եթե ինքը ուզում է մնալ այդ բազան, պետք է ինչ-որ բաներ զիջի։ Եթե պատրաստ է, որ գնա իր բազան այստեղից, մենք Արևմուտքից շատ ավելի դիվիդենտներ կստանանք։
-Նիկոլ Փաշինյանն ապրիլի 13-ին ԱԺ-ում իր ելույթում ակնարկել էր, որ ՀՀ-ն «մատաղացու գառի» կարգավիճակից պետք է դուրս գա։ Ինչպե՞ս եք Դուք հասկացել այդ հայտարարությունը։
-Ակնհայտ է, որ Նիկոլ Փաշինյանը դա չի ակնարկել միայն Փառուխի դեպքերից հետո։ Նա դա ասել է 2016 թվականին, երբ ընդդիմադիր պատգամավոր էր, որ ռուսական պլանը եղել է այն, որ Արցախում Ադրբեջանը նվաճումներ իրականացնի, հետո ՌԴ-ն գա մեզ փրկի։ Այսինքն՝ պայմանավորվեն Ադրբեջանի հետ, մեկը լինի լավ ոստիկանը, մյուսը՝ վատ։ Պայմանական ասած՝ վատ ոստիկանը հարձակվի, գրավի ինչ-որ բաներ, լավ ոստիկանը գա, մեզ փրկի՝ մեր հաշվին տարածքներ զիջելով։ Նիկոլ Փաշինյանը վերահաստատեց այն, ինչ գիտեր վաղուց։ Հիմա ակնարկեց այն, ինչ չի կարող ասել 2016-ին բարձրաձայնածը։ Հիմա ավելի բաց տեքստով ասաց, որ թույլ չենք տալու և, բարեբախտաբար, դրանից հետո ակտիվացել են Արևմուտքի հետ շփումները, կապերը, անվտանգային քննարկումները ցույց են տալիս, որ այդ հնարավորությունը մենք ունենք։ Հիմա, երբ Արևմուտքի հետաքրքրությունը տարածաշրջանում մեծացել է, պետք է օգտագործել այդ հնարավորությունը։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում։
Ռոբերտ Անանյան
