Քաղաքականություն
05.10.2020 | 14:44Հայ–ադրբեջանական նոր պատերազմի ընթացքում Ադրբեջանի զինուժը թիրախավորում է ոչ միայն հայկական բանակի դիրքերը և ենթակառուցվածքները, այլև քաղաքացիական բնակչությանը, քաղաքացիական օբյեկտները։ Արդեն իսկ հայտնի են դեպքեր, երբ այս թիրախավորումների հետևանքով կան զոհեր քաղաքացիական բնակչության շրջանում։ Այս թեմայի շուրջ Factor TV-ն զրուցել է ԿԽՄԿ հայաստանյան պատվիրակության հաղորդակցման ծրագրերի ղեկավար Զառա Ամատունու հետ։
– Տիկի՛ն Ամատունի, հայտնի է քաղաքացիական բնակիչների շրջանում զոհերի, ենթակառուցվածքների թիրախավորումների մասին։ Կարո՞ղ է լինել դեպք, երբ արդարացված լինի քաղաքացիական անձի՝ ոչ կոմբատանտի կորուստը։
– Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի մոտեցումն այն է, որ ամեն գնով կողմերը, որ ներգրավված են ռազմական գործողություններում, պետք է անեն ամեն հնարավորը, բոլոր հնարավոր միջոցները ձեռնարկեն, որ քաղաքացիական բնակչության շրջանում մարդկային կյանքերը, ինչպես նաև կարևոր ենթակոռուցվածքները, որ անհրաժեշտ են մարդկանց կյանքի համար, պահպանվեն և պաշտպանվեն։ Սա է մեր մոտեցումը։
– Բայց ձեզ հաճախ մեղադրում են, որ չեզոքություն եք պահպանում։ Ի՞նչն է պատճառը, ինչո՞վ է սա պայմանավորված։
– Մեր կազմակերպությունը բացառապես մարդասիրական է, և չգիտեմ՝ որքանով կարելի է դրանում մեղադրել կազմակերպությանը, քանի որ ամբողջ աշխարհում գտնվելով հիմնականում թեժ կետերում, որտեղ կոնֆլիկտային իրավիճակ է, որտեղ շատ դժվար է ընդհանրապես գործել որևէ կազմակերպության կամ որևէ կողմի, մարդասիրությունը որպես գաղափար, ինչպես նաև քաղաքացիական բնակչության պաշտպանությունը կարևորագույն խնդիրներից է։
Նման իրավիճակներում շատ կարևոր է կազմակերպության չեզոքությունը, որովհետև այն թույլ է տալիս, անկախ բոլոր քաղաքական հանգամանքներից (ի դեպ, մեր կազմակերպությունը նաև ոչ քաղաքական է), մնալ և աշխատել տեղում, լինել առաջիններից, ով հասնում է այս իրավիճակում աշխատելու, և գրեթե վերջինը, որ դուրս է գալիս այնտեղից, երբ, երևի թե, ընդհանրապես անհնար է աշխատելը։ Սա կարողանում ենք անել հենց մեր չեզոքության հաշվին։
– Պատերազմի ընթացքում կան նաև զինծառայողների կորուստներ, և բազմաթիվ զինծառայողների մարմիններ, որոնք հակառակ կողմում են։ Կարմիր խաչն ի՞նչ կարող է ձեռնարկել այս տեսանկյունից։
– Մեր կազմակերպությունը, որպես չեզոք մարդասիրական միջնորդ, առաջին իսկ օրերից դիմել է կողմերին՝ հիմնականում նաև երկխոսության տեսքով, ինչպես նաև մենք հայտնել ենք այդ մասին հրապարակայնորեն, որ մենք պատրաստ ենք և պատրաստակամ ենք կատարելու միջնորդի մեր դերը և աջակցելու կողմերին՝ զոհված զինվորականների աճյունները դուրս հանելու, դուրս բերելու մարտադաշտից և աջակցելու, որ դրանք վերադարձվեն ընտանիքներին։ Մենք պատրաստակամ ենք, բայց մեր այս դերը կարող է գործարկվել կողմերի համաձայնությամբ։ Մենք հայտնել ենք դա և պատրաստ ենք դա անելու։
– Ձեզ արդյո՞ք հայտնի են դեպքեր գերիների մասին։
– Մենք հետևում ենք բոլոր տեսակի հրապարակումներին, նաև կողմերի հետ կապի մեջ ենք նման հարցերով։ Եվ այս պահին կարող եմ միայն ասել, որ հետևում ենք տեղեկատվությանը, որ շրջանառվում է այս թեմաների շուրջ։ Որևէ այլ հաստատում չենք կարող անել։
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում։
Գարիկ Հարությունյան
