«Կառավարությունը չի կարողանում լուծել համազգային ճգնաժամը»․ Ազգային ժողովրդավարական բևեռը առողջ ուժերի համախմբման կոչ է անում

Հայաստանը գտնվում է համակարգային ճգնաժամի մեջ։ Երկիրն ունի ոչ միայն լրջագույն խնդիրներ, այլև չի կարողանում դրանց համարժեք արձագանքել և դրանք կառավարել։ Այս մասին այսօր Հայաստանի անկախության մասին հռչակագրի 30֊ամյակի առթիվ Ազգային ժողովրդավարական բևեռի խորհրդաժողովի ընթացքում ասաց նախաձեռնող խմբի անդամ, քաղաքագետ Արա Պապյանը։

«2018-ի հեղափոխական ալիքի վրա պետության կառավարումը ստանձնած քաղաքական ուժը, ցավոք սրտի, նախորդ վարչախմբերի նման շարունակեց հռչակագրի սահմանած ուղենիշներից շեղված քաղաքականությունը և գործելակերպը, ինչի հետևանքով չարդարացվեցին հետհեղափոխական սպասումները և չկատարվեցին խոստումները։ Համակարգային ճգնաժամը հաղթահարելու փոխարեն շարունակվում է խորանալ և դրան գումարվող կորոնավիրուսի համավարակը և զուգահեռաբար զարգացող համաշխարհային մասշտաբի դարակազմիկ փոփոխությունների հորձանուտում տեղի ունեցող ցնցումները մեր ազգի և պետականության համար ստեղծում են գոյութենական մարտահրավերներ։ Ստիպված ենք ցավով արձանագրել, որ ներկայումս վարչախմբի կարողությունները էապես չեն համապատասխանում մեր աչքի առջև ահագնացող այդ մարտահրավերներին։ Համակարգային ճգնաժամի հաղթահարումը պահանջում է համակարգային և համազգային համախմբում և հակաճգնաժամային կառավարման տրամաբանությամբ արտակարգ լուծումներ»,- նշեց Պապյանը։

Վերջինիս խոսքով՝ իշխանության հեռանալու պարագայում Ազգային ժողովրդավարական բևեռը կնախաձեռնի առողջ ուժերի և գործիչների համախմբում:

«Գործող կառավարությունը, հրաժարվելով ազգային համաձայնության կայացմամբ և համազգային ներուժի համախմբմամբ հակաճգնաժամային անցումային կառավարման անցնելու միակ ելքից, չի կարողանում լուծել գոյութենական մարտահրավերներ ծնող համազգային ճգնաժամը, ինչը նաև առաջացնում է ժողովրդային մեծ ու աճող դժգոհություն։ Դրա հետևանքով իշխանության կենսունակությունը կսպառվի, և կարճ ժամանակ անց նա կհեռանա։ Նման իրավիճակում ազգային ժողովրդավարական բևեռը պարտավոր է ազգային համաձայնության և հնարավոր լայն ներառականության հիման վրա նախաձեռնել առողջ ուժերի և գործիչների համախմբում գլխավորապես 2 խնդիր լուծելու նպատակով․ կազմել հակաճգնաժամային անցումային կառավարություն և իշխանության քանդման պահից ստանձնել պետության կառավարման պատասխանատվությունը, բացառել պետության ղեկը նախկին կեղեքիչ խամաճիկներին, կամ նրանց դիմափոխված սատարողներին հանձնելը»,- նշեց Պապյանը։

Բանախոսի  խոսքով՝ հակաճգնաժամային անցումային կառավարման, այդ թվում՝ Սահմանադրության մշակման և ընդունման գործընթացի մեջ պետք է ներառվեն 2018-ի փոփոխությունները ողջունած և դրանց միացած բոլոր ուժերն ու գործիքները։

Խորհրդաժողովի մեկ այլ բանախոս, ռեժիսոր, Հայաստանի Եվրոպական կուսակցության համանախագահ, Ազգային ժողովրդավարական բևեռի նախաձեռնող խմբի անդամ  Տիգրան Խզմալյանի կարծիքով՝ Փաշինյանի կառավարությունը համակարգված կոռուպցիայի և կախվածության դեմ իրական պայքարի փոխարեն բավարարվել է էներգետիկայի և հանքարդյունաբերության, գազի և երկաթուղու, կապի և բեռնափոխադրման, անվտանգության և տեղեկատվության ոլորտներում գաղութացման տարրերի խորացմամբ․ «Չի ավարտվել սկսված ոչ մի լուրջ դատավարություն նախկին վարչակազմերի կատարած գործողությունների նկատմամբ։ Մեղադրյալները կամ ազատ են արձակվել գրավի դիմաց, կամ անարգել դուրս են գալիս Հայաստանից՝ ապաստան գտնելով իրենց հովանավոր Ռուսաստանում։ Ռուսական կորպորացիաները ոչ միայն չեն զիջել իրենց մենաշնորհ դիրքերը Հայաստանում, այլև շարունակում են իրենց գործունեությունն իրականացնել՝ բարձրացնելով առանց այն էլ բարձր գները պարտադրված ծառայությունների դիմաց՝ գազի, էլեկտրականության, երկաթուղու, կապի, բեռնափոխադրման օղակներում։ Փոխարենը սաստկանում են ճնշումները  ընդդիմության, քաղաքացիական հասարակության հանդեպ, ինչպես տեսնում ենք Սասնա ծռերի դատավարության, ամուլսարի պաշտպանների օրինակներով»,- նշեց Խզմալյանը։

Բանախոսներից քաղաքագետ Արմեն Հովհաննիսյանն իր ելույթում ընդգծեց, որ  մեր խնդիրները ոչ թե կառավարման որակի հետ են կապված, այլ կառավարման ինժեներիայի: «Մեզ պետք է նոր պետականության այն ձևը, որը հնարավորություն կտա անկախության հռչակագիրն իրականացնել։ Այո, թող նա դառնա արդեն հնացած փաստաթուղթ, որովհետև հայ ժողովուրդն անընդհատ շարժի մեջ է, և ինքը կնախանշի նոր նպատակներ, ավելի բարձր, ավելի կարևոր, բայց այսօրվա դրությամբ, մենք տեսնում ենք, որ այն կարևոր գործիքը, որը այդ նպատակների իրականացման համար կարող է ունենալ ցանկացած ժողովուրդ՝ ինքնիշխան պետականությունը, խեղված է և սա փաստ է»,- նշեց Հովհաննիսյանը։

Վերջինս անիմաստ է համարում գործող իշխանությանը նախկին իշխանությունների գործունեությանը  քաղաքական գնահատական տալու կոչ անելը: «Պարզ պետք է հասկանալ, որ դրան քաղաքական գնահատակն չի տրվելու, քաղաքական համակարգի լուրջ, ֆունդամենտալ փոփոխություններ չեն լինելու, այն բանդաները, որոնք 30 տարի մեզ թալանել են, էլի մասնակցելու են քաղաքական կյանքին, իսկ դա նշանակում է, որ վերադարձի վախը միշտ լինելու է, այդ ամենը պետք է ընդունել փաստ և ձևավորել այլընտրանքներ։ Հեռու պահել բոլոր մնացած այդ ուժերին, որոնք չեն կիսում այդ այլընտրանքները։ Այս առումով ես ողջունում եմ ագային ժողովրդավարական բևեռը՝ որպես ընդգծված վառ այլընտրանք»,-նշեց քաղաքագետը;

Անժելա Պետրոսյան