Ամեն բռնություն, որ տեղի է ունենում ընտանիքում, դեռ ընտանեկան բռնություն չէ. Միքայել եպիսկոպոս Աջապահյան

«Այսքան տարի ապրել ենք առանց ընտանեկան բռնության մասին օրենքի, կարող ենք դարձյալ ապրել»,- այս մասին «Ընտանեկան բռնութան կանխարգելման մասին և ընտանեկան բռնության ենթարկված անձանց պաշտպանության մասին» օրինագծի վերաբերյալ խորհրդարանական լսումների ժամանակ հայտարարեց Շիրակի թեմի առաջնորդ Միքայել եպիսկոպոս Աջապահյանը՝ հավելելով՝ ինքն, այդուհանդերձ, կողմ է ընտանեկան բռնությունը կանխարգելող օրենքի ընդունմանը:

Շիրակի թեմի առաջնորդն ընդգծեց, որ քննարկվող օրինագծում բռնությունը կանխարգելող դրույթները քիչ են, ապա առաջարկեց ավելի շատ մտածել կանխարգելիչ մեխանիզմների մասին:

«Ամեն բռնություն, որ տեղի է ունենում ընտանիքում, դեռ ընտանեկան բռնություն չէ: Առավել ևս՝ դաստիարակչական միջամտությունը չի կարող բռնություն համարվել: Աստվածաշնչում ասվում է. «Այն հայրը, ով սիրում է իր որդուն, խրատում է», իսկ խրատել բառը գրաբարում ունի ֆիզիկական ներգործության իմաստ, առավել ևս տղաների նկատմամբ: Այդ նույն խրատել բառն է օգտագործում Պիղատոսը, երբ Քրիստոսին ուղարկում է մտրակելու, ասում է՝ «կխրատեմ և բաց կթողնեմ», ուրեմն  պետք չէ սարսափել դաստիարակչական միջամտություններից։ Ընտանեկան բռնությունը ես այն իմաստով եմ հասկանում, որ ինչ-որ մեկն ունի առանձնաշնորհյալ դիրք և չարաշահում է այն», – ընդգծեց Միքայել եպիսկոպոս Աջապահյանը։

Ըստ նրա՝ ընտանեկան բռնություն  է այն, երբ մարդը գործն ավարտում է և մտածում՝ երբ հասնել տուն և ծեծել կնոջը:

Մանրամասները՝ տեսանյութում: