Քաղաքականություն
19.06.2023 | 23:30
Ինչ էլ լինի մարտի դաշտում առաջիկա շաբաթներին ու ամիսներին, ակնհայտ է, որ Ռուսաստանը չի հասել իր գլխավոր ռազմական նպատակներին՝ Ուկրաինայի ղեկավարության փոփոխությանն ու երկրի աշխարհաքաղաքական ենթակայությանը հասնելը։ Այս մասին The Times-ում հրապարակված վերլուծության մեջ նշում է լրագրող Էդվարդ Լուկասը, փոխանցում է BBC-ի ռուսական ծառայությունը։
Ըստ նրա, սակայն, հետպատերազմյան Ուկրաինայի անվտանգությունը, բարգավաճումը և ազատությունը դեռ երաշխավորված չեն, ինչի համար երկու հիմնական պատճառ կա։ Նախ, նրա կարծիքով՝ նույնիսկ ռազմական գործողությունների ավարտից հետո ապագայում ռուսական պոտենցիալ ագրեսիայի վտանգը կպահպանվի, չնայած այն հանգամանքին, որ պարզ չէ, թե պատերազմից հետո ով կլինի իշխանության ղեկին Ռուսաստանում։
Ուկրաինայի անվտանգության երաշխիքը ՌԴ-ում ցանկացած քաղաքական դասավորության պարագայում կարող է լինել Կիևի՝ ՆԱՏՕ-ին անդամակցությունը, սակայն, ըստ Լուկասի, դաշինքը չի ցուցադրել Կիևին մուտքի տոմս տրամադրելու իր պատրաստակամությունը՝ սահմանափակվելով հանդիսավոր խոստումներով։
Ուկրանիայի նկատմամբ էլ այն պարտավորությունները, որոնք Բայդենի Ամերիկան ստանձնել է, շատ նման են Թայվանի և Իսրայելի հետ ԱՄՆ-ի պաշտպանական կապերին։ Ընդհանուր առմամբ, նրանք ուժեղ են, բայց կարող են փոխվել Վաշինգտոնի յուրաքանչյուր հաջորդ կառավարության տեսլականին համապատասխան։
Ըստ Լուկասի՝ հետպատերազմյան Ուկրաինայի ձևավորմանն ուղղված երկրորդ սպառնալիքը կոռուպցիան է։ Երկիրը դրա դեմ պայքարում է 1991 թվականից, բայց միայն էպիզոդներով և ուշացումով է հասնում որոշակի հաջողությունների։
Լրագրողը նշում է, որ հետպատերազմյան Ուկրաինա հսկայական գումարներ են հորդելու՝ ենթակառուցվածքների, արդյունաբերության և բնակարանային տնտեսությունների վերականգնման համար, և դրա համար կպահանջվի միջոցների բաշխման ամենաթափանցիկ մեխանիզմ։ Մասնավոր ներդրողները և միջազգային դոնորները երաշխիքներ են պահանջելու։
Ըստ հհրապարակման՝ դա նշանակում է, որ Ուկրաինան ստիպված կլինի վերակառուցել ոչ միայն ավերված օբյեկտները, այլև սոցիալական և քաղաքական ինստիտուտները, իսկ դա շատ ավելի դժվար է։
Էմմա Չոբանյան
