Գրկում ես երեխայիդ ու ներքև վազում, աղետալի իրավիճակ. ինչ է պատմում Խարկովից Երևան եկած ուկրաինահայը. ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

Խարկովից՝ Լվով, հետո Վարշավա, այնտեղից էլ՝ Հայաստան։ 10 տարի առաջ Ուկրաինայի Խարկով քաղաքում հաստատված Համլետ Հովհաննիսյանն օրերս Երևան է վերադարձել, բայց ժամանակավոր։ Ընտանիքը դեռ շարունակում է մնալ արդեն հարազատ դարձած Խարկովում։ Համլետ Հովհաննիսյանը Հայաստանի քաղաքացիություն ունի, այլապես թույլ չէին տա հատել Ուկրաինայի սահմանը։

«Գործի բերումով պետք է դեռ այնտեղ մնանք, սակայն չգիտեմ` ինչ ընթացք ու ավարտ կունենա այս ամենը»,- Factor  TV-ի հետ զրույցում ասում է Համլետ Հովհաննիսյանը:

Այն, որ փետրվարի 24-ից սկսված ռազմական գործողությունները կվերածվեին լայնամասշտաբ պատերազմի, չէին էլ պատկերացնում. «Առավոտյան արդեն սկսվել էին ռմբակոծությունները, բայց հենց Խարկովում չլսեցինք, զանգահարեցինք գյուղերում բնակվող մեր հարազատներին, և նրանք ասացին, որ արդեն արկեր են ընկնում»:

Արագ ինքնակազմակերպվել ու նկուղ են իջել, հնարավորինս հարմարավետ անկյուններ ստեղծել, որպեսզի կարողանան նաև գիշերել։ Իսկ եթե տանն էին մնում, քնել չէին կարողանում, որ շչակների ձայնը լսելուն պես թաքստոց իջնեին։

«Հավաքեցինք սնունդ,  ինչքան որ հնարավոր էր, քանի որ խանութներում արդեն բավականին շատ հերթեր էին գոյանում և անհրաժեշտ պարենը վերջանում էր: Հաց խնդիր կար, մարդիկ ժամերով հերթում սպասում էին, որ գոնե կես հաց ստանան օրվա համար: Երբ արդեն արկերի պայթյունները լսվում էին, վախ կար, բայց երեխային գրկում ու վազում ես ներքև: Երեխան չէր պատկերացնում` ինչ է կատարվում»,- պատմում է Համլետ Հովհաննիսյանը:

Փոքր երեխաների հետ նկուղում մնալը գրեթե անհնար էր, այդ պատճառով 10 օր շարունակ այնտեղ մնալուց հետո տեղափոխվել են համեմատաբար անվտանգ վայր՝ դարձյալ Խարկովում։

Ասում է՝ Խարկովի իրենց թաղամասը հրետակոծության չի ենթարկվել, այնինչ հարևան թաղամասերում բավականին շատ փլուզված շենքեր կան, քանի որ թիրախը հենց բնակելի շենքերն են եղել։

«Խարկովում բավականին շատ բնակելի շենքեր, դպրոցներ, մանկապարտեզներ են վնասվել»,- ասում է Հովհաննիսյանը:

Նա Խարկովում Հայաստանի պատվավոր հյուպատոսի օգնականն է։ Պատերազմի սկզբից մինչ օրս օգնում են հայ համայնքին՝ ինչով կարողանում են։ Հայաստանի կառավարությունը հայերին տարհանելու հարցում փոքր-ինչ դանդաղել է, բայց այլ հարցերում, վստահեցնում է, անհրաժեշտ օգնություն տրամադրել են։

Խարկովի Սուրբ Հարություն եկեղեցին ու Մշակույթի կենտրոնը որպես ապաստարան են ծառայել՝ պատսպարելով հայ ընտանիքների։ Խարկովը մինչ պատերազմը շուրջ 1,4 միլիոն բնակիչ ուներ, իսկ հայ համայնքը մոտ 20 հազար էր։ Թե նրանցից քանիսն է լքել Ուկրաինան, դեռևս հայտնի չէ։ Հիմա էլ կան հայ ընտանիքներ, որոնք ուզում են դուրս գալ Ուկրաինայից, սակայն հնարավոր չէ, քանի որ այդ բնակավայրերը շրջափակման մեջ են։

Մանրամասները` տեսանյութում:

Արփի Հակոբյան